Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 lipca 2014 r., sygn. akt I SO/Bd 4/14 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy po rozpoznaniu wniosku J. T. zwolnił go od kosztów sądowych i ustanowił radcę prawnego. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 4 sierpnia 2014 r.
Wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2014 r. WSA w Bydgoszczy oddalił skargę J. T.. Odpis wyroku z uzasadnieniem strona odebrała w dniu 10 listopada 2014 r.
W skierowanym do Sądu piśmie z dnia 24 listopada 2014 r. skarżący oświadczył, że rezygnuje z usług pełnomocnika z urzędu udzielonego przez WSA postanowieniem z dnia 25 lipca 2014 r., ponieważ otrzymał pro publico bono wsparcie pełnomocnika radcy prawnego M. K., który będzie go reprezentował w ewentualnym postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jednocześnie poinformował, że okoliczności wskazane we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie uległy zmianie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.
Przepis art. 263 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a) przewiduje możliwość cofnięcia przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny przyznanego stronie prawa pomocy. O cofnięciu sąd orzeka postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei zgodnie z art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Zdaniem Sądu przepis ten należy interpretować szeroko, nie ograniczając pojęcia "okoliczności" wyłącznie do oceny sytuacji majątkowej strony (por. postanowienie Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 26 marca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1366/09).
Ponadto Sąd podziela pogląd, iż strona zawsze może zrzec się przyznanego jej prawa pomocy, a zatem złożyć wniosek o cofniecie przyznanego uprawnienia (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk oraz Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2005, str. 636).
W rozpatrywanej sprawie skarżący cofnął swój wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, a zatem można mówić o zmianie okoliczności w rozumieniu art. 249 p.p.s.a, bowiem podstawową przesłanką przyznania prawa pomocy jest wniosek strony i nie może ono nastąpić z urzędu.
W tym stanie sprawy, na podstawie art. 263 w zw. z art. 249 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.