Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na wezwanie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] do złożenia wyjaśnień skierowane do S. S. reprezentującego spółkę "J.". Jednocześnie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w całości.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 07 listopada 2011 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Spółki "J" przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie pouczono stronę o treści art. 35 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (k. nr 12 akt sądowych). Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 28 listopada 2011r.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał pełnomocnictwo udzielone przez S. S. Prezesa Zarządu spółki "J" upoważniające J. S. do podejmowania w jego imieniu wszelkich czynności faktycznych oraz prawnych, w szczególności sprawach administracyjnych, sądowoadministracyjnych, karnych oraz cywilnych włącznie z odbieraniem wszelkiej korespondencji oraz wniosków o zwolnienie z kosztów sądowych i przyznanie pełnomocnika z urzędu na czas nieoznaczony począwszy od dnia 01 sierpnia 2011r. w sprawie [...] przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i dalszymi instancjami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Stosownie do art. 34 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Zgodnie z art. 35 § 2 ustawy w postępowaniu przed sądem administracyjnym pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
W badanej sprawie, pomimo wezwania Sądu, skarżący nie wykazał, że jest osobą, która mieści się w kręgu osób, o których stanowi art. 35 § 2 ustawy. Z nadesłanych dokumentów nie wynika bowiem, że J. S. jest pracownikiem Spółki "J".
Skarżący nie wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku usunięcia braków formalnych skargi, co skutkuje odrzuceniem skargi.
W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji.
Jednocześnie w punkcie drugim postanowienia, w odpowiedzi na złożony przez skarżącego wraz ze skargą wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, Sąd orzekł o jego oddaleniu. Swoje rozstrzygnięcie Sąd oparł na art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. (podobnie NSA w postanowieniach z 8 listopada 2011r I FZ 349/11, postanowieniu z 4 listopada 2011r, postanowieniu z 21 października 2010rII OZ 295/11). Taka sytuacja występuje m.in. gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 ppsa (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Nizgódka - Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz" Zakamycze 2005, s. 596), a więc w sytuacji takiej jak rozważana w przedmiotowej sprawie.
Nieuzupełnienie braku formalnego skargi spełnia powyższą przesłankę, z uwagi na to, że skarżący upatruje swojego uprawnienia do działania w imieniu spółki w powiązaniach rodzinnych, gdy tymczasem nie można być spokrewnionym z osobą prawną. W takich okolicznościach skarga odpowiada wymogom skargi oczywiście bezzasadnej, określonym w art. 247 p.p.s.a. Bezzasadność skargi należy bowiem łączyć nie tylko z jej merytoryczną oceną, ale i możliwością jej wniesienia.