Uzasadnienie
1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] 2014r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia [...]2014r. odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, w dniu [...] 2011r. do Urzędu Skarbowego w I. wpłynęła deklaracja VAT-7 dla podatku od towarów i usług za styczeń 2011r. wykazująca nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni w kwocie [...]zł. Zawiadomieniem z tego samego dnia skarżąca poinformowała organ podatkowy o korekcie podatku należnego o kwotę [...]zł wynikającą z faktur VAT niezapłaconych przez firmę [...]. W dniu [...]2011r. skarżąca dokonała korekty powyższej deklaracji.
Pismem z dnia [...]2013r. skarżąca zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w I.u o zaliczenie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji VAT -7 za styczeń 2011r. na poczet dochodzonych egzekucyjne zobowiązań ujętych w tytułach wykonawczych [...] obejmujących łącznie należność główną w kwocie [...]zł.
Postanowieniem z dnia [...]2013r. Naczelnik Urzędu
Skarbowego w I. odmówił realizacji wniosku skarżącej o zaliczenie zwrotu podatku na poczet zobowiązań podatkowych w uzasadnieniu wskazując na toczące się postępowanie weryfikujące zasadność wykazanego zwrotu podatku.
Powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]2013r.
Pismem z dnia [...]2014r. skarżąca zwróciła się do organu z wnioskiem o zaliczenie zwrotu VAT za styczeń na poczet dochodzonych egzekucyjnie należności, ewentualnie o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu zakończenia spraw związanych ze zwrotem VAT.
Rozpoznając powyższy wniosek Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. postanowieniem z dnia [...]2014r. odmówił zawieszenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
- 2. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem strona wniosła zażalenie w powołując się na trudną sytuację materialną oraz przedłużające się postępowanie dotyczące zwrotu podatku za styczeń 2011r.
- 3. Utrzymując w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji Dyrektor Izby Skarbowej w B. wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła żadna przesłanka wymieniona w art. 56 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2012r. poz. 1015 ze zm.) – dalej zwana u.p.e.a. będąca podstawą do zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Jednocześnie organ wyjaśnił, że spór dotyczący zwrotu podatku za styczeń 2011r. jest w toku. Natomiast w przypadku, gdy przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, wówczas urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty, co wynika z art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.).
4. Powyższe postanowienie strona zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy podnosząc, że postępowanie organów było niesprawiedliwe i naruszające prawa obywatela zagwarantowane w szczególności w art. 2 konstytucji RP.
W uzasadnieniu skarżąca przedstawiła szczegółowo postępowanie organów w zakresie zwrotu podatku VAT za miesiąc styczeń 2011r.
- 5. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
6. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej z punktu widzenia legalności tj. z punktu widzenia zgodności zaskarżonych decyzji (postanowień) z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Żądanie skargi może być uwzględnione w razie stwierdzenia przez sąd, że rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub przepisów postępowania, jeżeli takie naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy bądź z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.).
Rozpatrując skargę w świetle powyższych kryteriów Sąd stwierdza, że zakwestionowane w niej postanowienie w sprawie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego zostało wydane bez naruszenia prawa i nie zachodzi konieczność wyeliminowania tego aktu z obrotu prawnego, stąd też skarga nie mogła zostać uwzględniona.
- 7. Przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego zostały enumeratywnie wymienione w treści art. 56 § 1 u.p.e.a., zgodnie z którym postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu: 1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej;
- 2) w razie śmierci zobowiązanego, jeśli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego;
- 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego;
- 4) na żądanie wierzyciela;
- 5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.
Powołany przepis wyczerpująco reguluje omawianą instytucję prawa. Organ egzekucyjny jest związany treścią tego przepisu, co oznacza, że o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego, czy odmowie jego zawieszenia nie decyduje uznanie organu tylko wystąpienie jednej z zacytowanych powyżej przesłanek (por. wyrok NSA z dnia 14 lipca 1998r., sygn. akt IV SA 1502/96). A zatem pojawienie się którejkolwiek z nich, obliguje organ egzekucyjny do zawieszenia postępowania. A contrario, zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie jest możliwe, gdy żadna z powyższych przesłanek nie zachodzi. Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2000r., sygn. akt I SA/Lu 1262/99) gdzie Sąd stwierdził, że: "Przepis art. 56 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wymienia w pkt 1-5 przyczyny obligatoryjnego zawieszenia postępowania egzekucyjnego, nie pozostawiając organowi egzekucyjnemu swobody decyzyjnej, czy w konkretnym przypadku zawiesić postępowanie, czy też nie.
W ocenie Sądu organy obu instancji dokonały całościowej oceny materiału dowodowego przedstawiając ją w uzasadnieniu obu postanowień. Rozstrzygnięcie podjęte w wyniku powyższej oceny, mimo że niezgodne z oczekiwaniami skarżącej nie może oznaczać, iż przeprowadzone postępowanie było niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Prawidłowo wykazały, że w niniejszym postępowaniu żadna z przesłanek z art. 56 § 1 u.p.e.a. nie została spełniona.
Końcowo wyjaśnić należy skarżącej, że spór z organem w zakresie zwrotu podatku VAT za miesiąc styczeń 2011r. nie mieści się w granicach przedmiotowej sprawy, której dotyczy zaskarżone postanowienie. Takie kwestie mogłyby być rozpoznane przez Sąd, po wyczerpaniu drogi administracyjnej po wniesieniu zarzutów w sprawie podatku VAT.
W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.