Uzasadnienie
W dniu 12 października 2011 roku J. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że leczy się psychiatrycznie i neurologicznie, ponadto ma problemy z kręgosłupem i stawami. J. S. wskazał, iż jest osobą bezrobotną. Jedynym dochodem jaki otrzymuje jest zasiłek pielęgnacyjny w wysokości [...] zł. Wskazał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Ponadto z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca nie posiada nieruchomości, przedmiotów wartościowych i oszczędności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a. – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1, prawo pomocy może zostać przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.)
W niniejszej sprawie rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania prawa pomocy Sąd oparł na art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona.
W niniejszej sprawie skarga została złożona na postanowienie w przedmiocie wezwania do usunięcia braków zażalenia. Powyższe postanowienie nie mieści się jednak w kategorii orzeczeń wskazanych w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a., albowiem nie przysługuje na nie zażalenie. Z treści zaskarżonego postanowienia wynika również, że nie jest to postanowienie kończące postępowanie, bądź rozstrzygające sprawę co do istoty. Skarga złożona przez J. S. nie mieści się zatem we właściwości rzeczowej Sądu administracyjnego. W takich okolicznościach skarga odpowiada wymogom skargi oczywiście bezzasadnej, określonym w art. 247 p.p.s.a. (podobnie NSA w postanowieniach z 8 listopada 2011 r. I FZ 349/11, postanowieniu z dnia 4 listopada 2011 r., postanowieniu z dnia 21 października 2010 r. II OZ 295/11).
Mając na uwadze powyższe Sąd, działając w oparciu o art. 247 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.