Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł. (dalej: ZUS) odmówił stronie umorzenia należności z tytułu składek. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem skarżący wniósł do Prezesa ZUS o ponowne rozpoznanie sprawy. Decyzją z dnia [...] nr [...] organ utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Decyzja ze stosownym pouczeniem została doręczona skarżącemu w dniu 21 lipca 2015r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru w aktach organu).
Pismem datowanym na dzień 21 sierpnia 2015 r. (wpływ do organu w dniu 21 sierpnia 2015 r. – data na prezentacie) strona wniosła do tut. Sądu skargę na "decyzję z [...] nr [...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu z uwagi na niezachowanie ustawowego terminu do jej wniesienia.
W myśl art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Zgodnie natomiast z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy zaskarżona decyzja organu drugiej instancji została doręczona stronie w dniu 21 lipca 2015r. Zatem termin do wniesienia skargi upływał z dniem 20 sierpnia 2015 r. Tymczasem skarżący złożył skargę w dniu 21 sierpnia 2015 r. w Wydziale Obsługi Klientów i Korespondencji, Punkt Informacyjny w M. - Inspektorat w I., Oddział w B. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a więc po upływie terminu do jej wniesienia.
W związku powyższym należało uznać, że skarżący nie zachował trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, a tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia. W tym stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 § 3 p.p.s.a.
Ponadto należy zauważyć, że przedmiotowa skarga dotyczy "decyzji z [...] nr [...]", tj. rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Jak podkreśla się w orzecznictwie zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie decyzja ostateczna, czyli wydana w postępowaniu drugoinstancyjnym, choć nie oznacza to, że w skardze nie można również wnosić o uchylenie decyzji ją poprzedzającej (por. postanowienie NSA z 21 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 1661/13 – dostępne na orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazanie przez stronę zaskarżonego aktu i organu, działania którego skarga dotyczy - wobec obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady skargowości - jest dla sądu wiążące (postanowienie NSA z dnia 30 września 2010r., sygn. akt I OSK 1523/10 – dostępne jw.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje zwłaszcza, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, albo na akt administracyjny niepodlegający kognicji sądu administracyjnego (postanowienie NSA z 21 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 1661/13). Zatem skarga podlega również odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd postanowił, jak w sentencji.