Uzasadnienie
Korzystająca ze zwolnienia od wpisu od skargi, a wezwana do opłacenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 32.094 zł, skarżąca wniosła o zwolnienie od tej opłaty, podnosząc, że nadal znajduje się w upadłości likwidacyjnej, na rachunku bankowym posiada 82.765,15 zł., wartość jej zobowiązań wynosi 29 mln zł, wierzytelności 80 tyś. zł, zaś kapitał zakładowy jedynie 50 tyś zł, przy czym środki trwałe w całości obciążone są zastawem bankowym, zaś ubiegły rok podatkowy przyniósł stratę wynoszącą – 128.685,59 zł. Nadto status prawny zainteresowanej wyklucza pozyskanie kredytu.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
Zgodnie z art. 245 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Jak wynika z wniosku, strona ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, a konkretnie o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, więc winna uprawdopodobnić, że nadal nie ma dostatecznych środków na poniesienie wymaganej opłaty, do wykazania czego zobowiązuje ją przepis art.246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.
Rozpatrując niniejszy wniosek należy mieć na uwadze postanowienie referendarza sądowego z 08 listopada 2010 r., którym stronę zwolniono od opłacenia wpisu sądowego od skargi, wskazując, po przeanalizowaniu sytuacji majątkowej i finansowej, że poniesienie opłaty wynoszącej 65.737 zł nie mieści się w zakresie możliwości płatniczych upadłego przedsiębiorcy nie tylko nie posiadającego dochodów, ale też nie wykonującego, ze względu na brak środków, niebagatelnego zadłużenia.
Istotnym na gruncie niniejszej sprawy jest to, że ubiegająca w kolejnym wniosku wykazała, iż jej sytuacja majątkowa nadal jest obiektywnie zła, a nawet uległa pogorszeniu, gdyż nie dochody, a jedynie kwota jej głównych zobowiązań podatkowych uległa podwyższeniu do 28 ml zł. Dlatego zasadnym jest stwierdzenie, że ze względu na tak złą kondycję finansową skarżąca nie jest w stanie partycypować w kosztach postępowania kasacyjnego.
Z tych względów, mając więc na uwadze ratio legis prawa pomocy, w oparciu o art.258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.