Uzasadnienie
I SA/Bd 88/11
Skarżący, korzystający ze zwolnienia od kosztów sądowych na mocy postanowienia referendarza sądowego z 07 kwietnia 2011 r., zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, w tym ustanowienie adwokata. Jak wynika z formularza PPF, wnioskująca nadal zarabia brutto 2.066 zł, jego mąż 1.400 zł, lecz sytuacja materialna rodziny uległa pogorszeniu, gdyż małżonkowie jedną pensję wydali na opłacenie adwokata, który z dniem 15 kwietnia 2011 r. wypowiedział pełnomocnictwo.
W sprawie zważono, co następuje:
Mając na względzie treść przepisu art. 239 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. oraz fakt, że skarżąca korzysta już w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych, to ponowiony wniosek w tym przedmiocie należało oddalić.
Z kolei zasadność przyznania adwokata podlega ocenie z punktu widzenia przesłanek zawartych w art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W myśl tego przepisu strona zainteresowana winna uprawdopodobnić, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Analizując sytuację materialną strony należy, w pierwszej kolejności mieć na uwadze pozytywne dla niej postanowienie, w którym uznano, że poniesienie kosztów sądowych nie mieści się w zakresie jej możliwości płatniczych. Po drugie, zdolność finansowa skarżących od dnia zwolnienia od kosztów sądowych uległa pogorszeniu, gdyż musieli oni część swoich, i tak niewygórowanych dochodów wynoszących odpowiednio 1.440 zł oraz 2.066 zł brutto przeznaczyć na opłacenie wynagrodzenia adwokata za czynności dokonane w tej sprawie oraz w innych zawisłych przed tut. Sądem. Powyższe, przy założeniu, że strona ponosi również koszty związane z koniecznym utrzymaniem, uzasadnia przyznanie pełnomocnika z urzędu.
Z tych powodów, na podstawie art.258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.