Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 lutego 2010r. sygn. akt I SA/Bd 883/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu wyroku w części ozn. I, tut. Sąd powołując się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2009r. sygn. akt II FPS 7//09 stwierdził, że zarzut skargi w przedmiocie naruszenia art. 14d Ordynacji podatkowej w powyższym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie, a w konsekwencji stanowisko organu o zastosowaniu w sprawie instytucji tzw. "milczącej interpretacji" (art. 14o ww. ustawy) jest błędne.
Należy stwierdzić, że skoro Sąd odnosił się wyraźnie do zarzutu skargi jako nie zasługującego na uwzględnienie, to oczywistym jest, że błędne mogło być wyłącznie stanowisko skarżącego, a nie stanowisko organu. Treść części pierwszej przywołanego zdania w sposób jednoznaczny odnosi się do skarżącego jako autora skargi, który podniósł ten zarzut, a w konsekwencji błędne jest jego stanowisko, a nie organu. Powyższe stanowi oczywistą omyłkę.
Stosownie do art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym - art. 156 § 2 p.p.s.a.
Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia, jak i w uzasadnieniu orzeczenia.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).