Uzasadnienie
- 1. Decyzją z dnia [...] 2014r. Wójt Gminy O. ustalił skarżącej wymiar podatku od nieruchomości za 2013 r. w wysokości [...] zł, przyjmując do opodatkowania budynki letniskowe o powierzchni [...]m2 oraz stawkę podatku [...]zł/m2.
- 2. Od powyższej decyzji podatniczka złożyła odwołanie, w którym wniosła o jej uchylenie jako sprzecznej z prawem i umorzenie prowadzonego postępowania.
- 3. Zaskarżoną decyzją z dnia [...]2014r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło w całości rozstrzygnięcie organu I instancji i ustaliło skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości w kwocie [...]zł.
W motywach rozstrzygnięcia organ podał, że jak wynika z aktu notarialnego repertorium [...]z dnia [...]2006 r. skarżąca dokonała zakupu nieruchomości zabudowanej w obrębie W., w miejscowości T., gmina O., powiat [...], stanowiącej działkę nr [...] o powierzchni [...] ha, objętej księgą wieczystą [...], zabudowaną budynkami i budowlami, które zostały wybudowane w latach 70-tych i 80-tych XX wieku, nieruchomość znajduje się na terenie [...], sposób korzystania z całej przedmiotowej nieruchomości, zgodnie z ewidencją gruntów to las (Ls).
Ponadto zgodnie z treścią aktu notariaInego dla terenu tej nieruchomości nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a zgodnie ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy O., zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy O. z dnia [...]1999 r. - nieruchomość położona jest na terenie oznaczonym jako usługi rekreacji, turystyki i wypoczynku; sposób korzystania z całej przedmiotowej nieruchomości, zgodnie z ewidencją gruntów to las ("Ls"), na dowód czego przedłożono: wyciąg z wykazu zmian gruntowych sporządzony dnia [...]2005 r. z upoważnienia Starosty [...], wypis z rejestru gruntów oraz wyrys z mapy ewidencyjnej działki nr [...], sporządzone z upoważnienia Starosty [...] według stanu z dnia [...]2005r.
Organ wyjaśnił, że strona w informacji w sprawie podatku od nieruchomości na 2009r., złożonym na druku IN-1 wskazała na powierzchnię gruntów pozostałych - lasy - [...]m2 oraz budynki letniskowe lub ich części (w tym kondygnacje od 1,40 do 2,20 m o powierzchni [...] m2 oraz kondygnacje powyżej 2,20 m o powierzchni [...] m2). Ponadto w uwagach podatniczka podała powierzchnie budynków [...]m2. W dniu [...]2013r. skarżąca złożyła informację w sprawie podatku od nieruchomości na rok 2010 w której wskazała na grunty o przeznaczeniu las o pow. [...] ha, nie wykazując budynków letniskowych, dopisując na formularzu "budynki całkowicie zdewastowane, wybudowane bez zezwolenia na budowę i bez zezwolenia na użytkowanie".
Wójt Gminy O. postanowieniem z dnia [...]2014r. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2013 r.
Kolegium powołując się na przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010r. Nr 95, poz. 613 ze zm.) – dalej zwana u.p.o.l. - podniosło, że ustalając podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości organ podatkowy uwzględnia w przypadku gruntów - ich powierzchnię, w przypadku budynków lub ich części - powierzchnię użytkową oraz stawkę opodatkowania uzależnioną od sposobu wykorzystania poszczególnych przedmiotów opodatkowania.
Kolegium powołało się na art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.), zgodnie z którym podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Ponadto, na podstawie art. 7a ust. 1 i 2 u.p.o.l. organy podatkowe dla potrzeb wymiaru m.in. podatku od nieruchomości prowadzą ewidencję podatkową nieruchomości, zawierającą w szczególności dane dotyczące decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, decyzji o pozwoleniu na budowę, planu zagospodarowania przestrzennego. W ewidencji tej zgodnie z § 3-6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie ewidencji podatkowej nieruchomości (Dz. U. Nr 107, poz. 1138) wykazuje się dane niezbędne do wymiaru podatku od nieruchomości.
Kolegium podkreśliło, że stan faktyczny sprawy ustalono na podstawie następujących dowodów:
- - aktu notarialnego repertorium [...] r.,
- - wypisu z rejestru gruntów dla działki położonej w miejscowości W.,
- - arkusza spisowego budynków sporządzonego w dniu [...]2009 r.,
- - protokołu zdawczo-odbiorczego nieruchomości - spisanego w dniu [...]2004 r. pomiędzy [...] a [...]- o powierzchni 6,9579 ha oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], zabudowaną budynkami o łącznej wartości [...]zł,
- - oględzin nieruchomości przeprowadzonych w dniu [...]2012 r. przez powołanego w sprawie biegłego rzeczoznawcę majątkowego,
- - dokumentu z dnia [...]2012 r. sporządzonego przez biegłego J. K. "Inwentaryzacja budynków na działce nr [...]w miejscowości [...], w którym zinwentaryzowano, opisano i określono powierzchnie użytkowe wszystkich pomieszczeń w budynkach na tej działce, zgodnie z normą [...]. Powierzchnia budynków, dokonując obmiaru budynków miernikiem laserowym [...], przyjmując dla części pomieszczeń o wysokości mniejszej od 2,20 m, a większej od 1,40 m - 50% powierzchni mierzonej na wysokości 1 m oraz pomijając powierzchnię części pomieszczeń o wysokości poniżej 1,40 m, zgodnie z operatem łączna powierzchnia użytkowa budynków to [...]m2.
W związku z powyższymi ustaleniami, w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy w zaskarżonej decyzji, zgodnie z prawem, w oparciu o urzędowe dane oraz inne dowody ustalono i przyjęto, że budynki będące własnością podatniczki, posadowione na terenie nieruchomości, to budynki w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., kwalifikując je do kategorii budynków letniskowych.
Ponadto, zdaniem organu odwoławczego niezasadne jest również powołanie się przez stronę skarżącą na art. 6 ust. 2 u.p.o.l. Przepis ten stanowi bowiem, że jeżeli okolicznością, od której jest uzależniony obowiązek podatkowy, jest istnienie budowli albo budynku lub ich części, obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem. Mając na uwadze ww. przepis Kolegium zauważyło, że istotne znaczenie ma okoliczność zakończenia budowy, a w przypadku jej niezakończenia, fakt rozpoczęcia użytkowania.
Natomiast w niniejszym stanie faktycznym niepodważalny jest zarówno fakt zakończenia budowy kilkadziesiąt lat temu. Strona nabyła funkcjonalne i znajdujące się w stanie używania budynku (nie nabyła natomiast budynków będących w trakcie niezakończonej budowy). Jednocześnie organ wskazał, że w spornym zakresie – okoliczności pobudowania budynków – wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w prawomocnym wyroku z dnia 02 października 2013r. sygn. Akt I SA/Bd 494/13 w sprawie skarżącej dotyczącej podatku od nieruchomości na 2010r. który wskazał m.in., że istotne jest, iż budynki były wzniesione i przez kilkadziesiąt lat wykorzystywane.
Dalej organ powołując się na powyższy wyrok tut. Sądu podkreślił, że zły stan techniczny budynków i nieużytkowanie lokali - nie pozbawia ich charakteru budynków. Dopiero brak elementów wskazanych w definicji ustawowej budynku (trwałe związanie z gruntem, wydzielenie z przestrzeni przegrodami budowlanymi, posiadanie dachu i fundamentów) przesądza, iż określony obiekt przestał być budynkiem.
Kolegium podkreśliło również, że z zawartego w aktach podatkowych opracowania "[...]" sporządzonego, przez inż. Pana J. K. wynika, że na nieruchomości posadowione są budynki, a ponadto w wyniku oględzin stwierdzono, że elementy konstrukcyjne budynków nie budzą zastrzeżeń.
Odnośnie błędnego zakwalifikowania budynków do budynków letniskowych, Kolegium stwierdziło, że strona skarżąca w składanych informacjach w sprawie podatku od nieruchomości sama deklarowała, że jest właścicielem budynków letniskowych. Ponadto, z ewidencji gruntów i budynków wynika funkcja budynków - inne niemieszkalne.
Kolegium podniosło również, że z akt sprawy wynika, że na nieruchomości posadowione są budynki, a nie budowle, dlatego też do ustalenia wysokości podatku nie było możliwe zastosowanie stawki 2% od wartości budynków, co sugerowała strona skarżąca w złożonym odwołaniu. Ponadto na gruntach (będących własnością Pani A. D.) budynki zostały pobudowane w latach 70-tych i 80-tych XX wieku oraz że budynki były użytkowane i nadal istnieją jako budynki.
Niezależnie od powyższego, Kolegium podkreśliło, iż do tak ustalonego stanu faktycznego sprawy oraz powierzchni użytkowej budynków posadowionych na nieruchomości organ podatkowy pierwszej instancji zastosował stawkę podatkową wynikającą z § 1 pkt 6 uchwały Nr [...] Rady Gminy O. z dnia [...]2012 r. w sprawie podatku od nieruchomości [...] – dalej zwana uchwałą - wynoszącą [...]zł/m- od 1 m- powierzchni użytkowej budynków letniskowych lub ich części wybudowanych na gruntach letniskowych oznaczonych w ewidencji symbolem "Bz" i "Bi". Natomiast zgodnie z ewidencją gruntów grunty będące własnością podatnika to lasy, oznaczone w ewidencji jako "Ls". Odpowiadając na argumentację strony skarżącej w zakresie odmiennego oznaczenia gruntów organ wyjaśnił, że jak wynika z pisma Starostwa Powiatowego w [...]
Wydziału Geodezji Kartografii, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami [...] - od założenia gruntów w części opisowej i kartograficznej - działka nr [...]o powierzchni [...]ha sklasyfikowana była w całości jako "Ls" i tak figuruje do dnia dzisiejszego w części opisowej. Jak wskazano w piśmie w latach 2008-2009 [...] na zlecenie Starosty [...] dokonało "Modernizacji ewidencji gruntów i budynków - założenie ewidencji w części kartograficznej wpisując "Bi", co spowodowało rozbieżność pomiędzy częścią opisową i kartograficzną. Geodeta Powiatowy wskazał również, że na dzień dzisiejszy poprawiono część kartograficzną i wpisano "Ls", co jest także zgodne z uproszczonym planem urządzenia lasu.
Mając na uwadze fakt, iż grunty oznaczone są w ewidencji jako "Ls" Kolegium stwierdziło, że organ pierwszej instancji nieprawidłowo zastosował stawkę podatkową z § 1 pkt 6 uchwały, gdyż stawka ta [...]zł/m² od 1 m² powierzchni przewidziana jest dla powierzchni użytkowej budynków letniskowych lub ich części, wybudowanych na gruntach letniskowych oznaczonych w ewidencji symbolem "Bz" i "Bi". W związku z tym, w ocenie organu odwoławczego w sprawie należało zastosować stawkę określoną uchwałą Rady Gminy O. w § 1 pkt 5 wynoszącą [...]zł/m² od 1 m- powierzchni pozostałych budynków nie związanych z działalnością rolniczą i leśną, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego.
- 4. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca wniosła o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji lub ustalenie podatku w wysokości [...] zł od jednego budynku. W uzasadnieniu podniosła, że skoro zgodnie z uchwałą stawki od podatku od nieruchomości dla budynków wybudowanych na gruntach "Bz" i "Bi" wynoszą [...] zł, a grunty będące własnością skarżącej oznaczone są jako "Bi" to stawka winna wynosić [...]zł od jednego budynku.
- 5. W odpowiedzi na skargę organ w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
6. Na wstępie należy podkreślić, iż zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270) – dalej zwana p.p.s.a. Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) p.p.s.a.
W tak zakreślonej kognicji Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób powodujący konieczność wyeliminowania jej z porządku prawnego.
7. Kwestią sporną w sprawie jest opodatkowanie podatkiem od nieruchomości budynków letniskowych z uwzględnieniem stawki ustalonej dla "pozostałych budynków nie związanych z działalnością rolniczą i leśną w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego prze organizacje pożytku publicznego".
W ocenie strony skarżącej budynki posadowiono na jej nieruchomości winny być opodatkowane w wysokości [...]zł od jednego budynku stosownie do treści § 1 pkt 6 uchwały.
W myśl art. 2 ust. 1 u.p.o.l., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: 1) grunty;
- 2) budynki lub ich części;
- 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. użyte w ustawie określenie budynek oznacza obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Ponadto, w myśl art. 4 ust. 1 pkt. 2 u.p.o.l. podstawę opodatkowania stanowi dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa. Przy czym przez powierzchnię użytkową budynku lub jego części należy rozumieć powierzchnię mierzoną po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych; za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe (art. 1a ust.1 pkt 5). Z kolei powierzchnię pomieszczeń lub ich części oraz część kondygnacji o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50 %, a jeżeli wysokość jest mniejsza niż 1,40 m, powierzchnię tę pomija się (art. 4 ust. 2).
Podstawę opodatkowania dla budynków lub ich części stanowi ich powierzchnia użytkowa wyrażona w metrach kwadratowych. Dane dotyczące powierzchni użytkowej mogą być ustalane na podstawie fizycznego obmiaru powierzchni budynku po wewnętrznej długości ścian. Obmiaru dokonuje podatnik i wskazuje powierzchnię użytkową w informacji o nieruchomościach bądź deklaracji. Tego sposobu ustalania powierzchni nie można zastępować danymi np. z aktu notarialnego lub projektu architektonicznego budynku. (Dudar G., Etel L., Presnarowicz S., Podatki i opłaty lokalne. Podatek rolny. Podatek leśny. Komentarz, ABC 2008, komentarz do art. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, baza LEX).
Rozpatrując pojęcie budynku należy podać, że w myśl art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) przez obiekt budowlany należy rozumieć budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. W konsekwencji budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, a więc obiekt budowlany w rozumieniu prawa budowlanego, stanowi budynek w rozumieniu przepisów prawa podatkowego tylko wówczas, gdy jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadający fundamenty i dach. Natomiast obiekt budowlany bez przegród zewnętrznych, fundamentów bądź bez dachu lub niezwiązany trwale z gruntem, nie może być uznany za budynek (zob.: wyrok WSA w Poznaniu z dnia 24 marca 2009 r. sygn. akt II SA/Po 924/08).
Należy też stwierdzić, że braku w obiekcie budowlanym elementów niezbędnych do uznania go za budynek nie można utożsamiać ze złym stanem technicznym budynku. Niemożność korzystania z budynku z przyczyn technicznych, nie uzasadnia wyłączenia z opodatkowania. Obiekt budowlany pozostaje budynkiem w rozumieniu przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nawet wówczas, gdy ze względów technicznych, prawnych czy faktycznych, nie jest i nie może być wykorzystywany, w tym zgodnie z jego przeznaczeniem. Brak okien, schodów wewnętrznych lub ogólna dewastacja budynku nie powoduje utraty przez taki obiekt budowlany cech budynku w rozumieniu przepisów ustawy podatkowej. Budynek pozostaje budynkiem nawet wówczas, gdy został wyłączony z bieżącej eksploatacji.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że w zaistniałym sporze rację należy przyznać organowi.
W tym miejscu wskazać należy, że jak trafnie podkreślił organ w zaskarżonej decyzji w kwestii pobudowania spornych budynków wypowiedział się w prawomocnym wyroku z dnia 02 października 2013r. sygn. akt I SA/Bd 494/13 tut. Sąd rozpoznając skargę strony na decyzję organu w sprawie podatku od nieruchomości za 2010r. Ustalenia w nim zawarte skład rozpoznający niniejsza skargę w pełni akceptuje i przyjmuje jako swoje.
Z aktu notarialnego z dnia [...] 2006 r. rep. akt [...], na który powołał się organ wynika, iż: przedmiotowa nieruchomość znajduje się na terenie [...]; dla terenu tej nieruchomości nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a zgodnie ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy O., zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy O. z dnia [...] 1999 r. – nieruchomość położona jest na terenie oznaczonym jako usługi rekreacji, turystyki i wypoczynku; sposób korzystania z całej przedmiotowej nieruchomości, zgodnie z ewidencją gruntów to las ("Ls"), na dowód czego przedłożono: wyciąg z wykazu zmian gruntowych sporządzony dnia [...]2005 r. z upoważnienia Starosty [...], wypis z rejestru gruntów oraz wyrys z mapy ewidencyjnej działki nr [...], sporządzone z upoważnienia Starosty [...] według stanu z dnia [...]2005r. Przedstawiciel Skarbu Państwa – [...] oświadczył do tego aktu notarialnego, że nieruchomość objęta księgą wieczystą Kw [...] zabudowana jest budynkami i budowlami, które zostały wybudowane w latach 70-tych i 80-tych XX wieku i stanowią towary używane w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 2 w zw.
z ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze powyższe zapisy w akcie notarialnym należy stwierdzić, że nie budzi wątpliwości, iż już w chwili nabycia nieruchomości przez skarżącą znane były okoliczności, że grunt to las zabudowany budynkami.
Podkreślić należy, że istotne i przesądzające w sprawie są ustalenia wynikające z wypisu z rejestru gruntów, który znajduje się w aktach administracyjnych sprawy. Zawiera on dane dotyczące nieruchomości, która oznaczona jest jako las (Ls) o pow. [...]ha. W dalszej części wymieniono budynki od numeru ewidencyjnego [...] do [...]. W opisie podano rok zakończenia budowy (lata 70 i 80 ubiegłego wieku), funkcję budynku (niemieszkalne), kondygnacje, konstrukcję ścian (zew. mur.) i powierzchnię zabudowy z mapy.
W tym miejscu podać należy, że stosownie do art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne: "Podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji grudniów i budynków".
W konsekwencji należy stwierdzić, że organy wykazały w sposób niewątpliwy, iż nieruchomość jest zabudowana budynkami. Stan ten utrzymuje się od kilkudziesięciu lat. Budynki te były użytkowane, wchodziły w skład kompleksu [...]. W tym miejscu należy przywołać treść art. 6 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, na podstawie którego: "Jeżeli okolicznością, od której jest uzależniony obowiązek podatkowy, jest istnienie budowli albo budynku lub ich części, obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem."
Z powyższego wynika jednoznacznie, że obowiązek podatkowy od budynku powstaje niezależnie od tego, czy na mapie został on ujęty, czy nie został uwzględniony. Zasadnicze znaczenie ma okoliczność zakończenia budowy, a nawet w przypadku jej niezakończenia, fakt rozpoczęcia użytkowania niezależnie od tego, czy dopełniono wszystkich wymogów związanych z oddaniem ich do użytkowania. Nie budzi natomiast wątpliwości, że budowa została zakończona kilkadziesiąt lat temu, a budynki były użytkowane przez wiele lat. Okoliczności związane z ewentualnym niedopełnieniem obowiązków dotyczących budowy i rozpoczęcia użytkowania budynków ponad 40-30 lat temu nie ma znaczenia dla opodatkowania ich podatkiem od nieruchomości na 2013r.
W ocenie Sądu, nie można uzależniać wymiaru podatku od nieruchomości od okoliczności, czy w latach 70-tych i 80-tych ubiegłego stulecia dopełniono wszystkich wymogów związanych z uzyskaniem pozwoleń na budowę lub użytkowaniem budynków. Istotne dla opodatkowania jest, że budynki były wybudowane i przez kilkadziesiąt lat były użytkowane bez względu na to czy w odległych czasach inwestor dysponował kompletną dokumentacją budowlaną i czy ona zachowała się do dnia dzisiejszego.
Nie budzi zatem wątpliwości, że na gruntach (stanowiących obecnie własność skarżącej) zostały pobudowane budynki w ubiegłym wieku, były one użytkowane i nadal istnieją.
Racje należy przyznać organowi odwoławczemu, że w przedmiotowej sprawie winien znaleźć zastosowanie § 1 pkt 5 uchwały, albowiem sporne grunty będące własnością podatniczki w ewidencji gruntów oznaczone są jako "Ls". Jak wynika bowiem z pisma Starostwa Powiatowego w [...] Wydziału Geodezji Kartografii, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami [...] - od założenia gruntów w części opisowej i kartograficznej - działka nr [...]o powierzchni [...] ha sklasyfikowana była w całości jako "Ls" i tak figuruje do dnia dzisiejszego w części opisowej. W latach 2008-2009 [...]na zlecenie Starosty [...] dokonało "Modernizacji ewidencji gruntów i budynków - założenie ewidencji w części kartograficznej wpisując "Bi", co spowodowało rozbieżność pomiędzy częścią opisową i kartograficzną. Na dzień dzisiejszy poprawiono część kartograficzną i wpisano "Ls", co jest także zgodne z uproszczonym planem urządzenia lasu.
Podkreślenia również wymaga, że w celu ustalenia prawidłowej powierzchni użytkowej budynków posadowionych na nieruchomości skarżącej organ posłużył się operatem sporządzonym przez biegłego J. K. "[...]", w którym zinwentaryzowano, opisano i określono powierzchnie użytkowe wszystkich pomieszczeń w budynkach na tej działce, zgodnie z normą [...]. Powierzchnia budynków, dokonując obmiaru budynków miernikiem laserowym [...], przyjmując dla części pomieszczeń o wysokości mniejszej od 2,20 m, a większej od 1,40 m - 50% powierzchni mierzonej na wysokości 1 m oraz pomijając powierzchnię części pomieszczeń o wysokości poniżej 1,40 m, zgodnie z operatem łączna powierzchnia użytkowa budynków to [...]m2.
Końcowo odnosząc się do stanowiska skarżącej, że w sprawie winien znaleźć zastosowanie § 1 pkt 6 uchwały wskazać należy, że co zostało już wyjaśnione powyżej sporne grunty będące własnością podatniczki w ewidencji gruntów oznaczone są jako "Ls", natomiast powyższy paragraf ma zastosowanie do powierzchni użytkowej budynków letniskowych lub ich części wybudowanych na gruntach letniskowych oznaczonych w ewidencji symbolem "BZ" i "Bi". Rozbieżności pomiędzy częścią opisową i kartograficzną zostały natomiast wyjaśnione w cytowanym powyżej piśmie Starostwa Powiatowego w [...]. Wyjaśnić również należy skarżącej, że gdyby organ uznał jej stanowisko za prawidłowe to od 1 m² powierzchni użytkowej budynków musiałaby zapłacić stawkę [...] zł zamiast określonej w zaskarżonej decyzji [...]zł.
Zatem wysokość podatku od nieruchomości zwiększyłaby się prawie dwukrotnie. Ponadto wskazać również należy, że skarżąca błędnie odczytuje zapis § 1 pkt 6 uchwały, albowiem brzmi on Określa się stawki podatku od nieruchomości na terenie gminy Osie w następujących wysokościach: 6,70 zł od 1 m² powierzchni użytkowej budynków letniskowych lub ich części wybudowanych na gruntach letniskowych oznaczonych w ewidencji symbolem "BZ" i "Bi".
Mając na uwadze powyższe, tut. Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.