Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 3 stycznia 2013 r., I SA/Bd 906/12

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 3 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Skład

Sędzia WSA Leszek Kleczkowski

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. określającą A.S. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w kwocie 194.832 zł.

Na decyzję organu odwoławczego A. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Skarżąca wniosła jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując wniosek istnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody poprzez konieczność uiszczenia kwoty wskazanej w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Obowiązującą zasadą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania decyzji są wskazane przez ustawodawcę okoliczności. Dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania niezbędne jest właściwe uzasadnienie wniosku, które powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do osoby skarżącej wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2004 r., sygn. akt FZ 85/04). Nie poparty zatem stosownymi argumentami i dowodami wniosek nie jest wystarczającą podstawą do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

W przedmiotowej sprawie skarżąca poza stwierdzeniem, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, nie przedstawiła w skardze żadnego uzasadnienia na poparcie swego wniosku. Strona nie przedstawiła argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania decyzji, tj. że mogłaby ponieść znaczną szkodę lub mogłyby powstać trudne do odwrócenia skutki.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2008 r., sygn. akt II OZ 876/08 stwierdził, że "to właśnie na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest właśnie wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc nawet samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę." Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę w pełni podziela przedstawiony pogląd.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.