Uzasadnienie
W następstwie oddalenia skargi na wskazaną wyżej skarżąca wniosła skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Przedkładając urzędowy formularz PPF zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy, postanowieniem referendarza z dnia 23 marca 2010 r. skarżąca została zwolniona od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od września do grudnia 2005 r. Spółka nie złożyła na to postanowienie sprzeciwu, jak również prawo pomocy nie zostało cofnięte przez Sąd.
W takich okolicznościach znajduje zastosowanie regulacja zawarta w przepisie art. 239 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zgodnie z którą nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa.
Wyjaśnić też należy, że zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych bez określenia zakresu tego zwolnienia – oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków (art.241 p.p.s.a.). Obejmuje więc i wpis od skargi kasacyjnej. Z tych względów kolejny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji