Uzasadnienie
I SA/Bd 92/09
Pismem z dnia 28 stycznia 2008r. J. L. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] (doręczoną 20 grudnia 2008r.) utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] Nr [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych z tytułu I i II raty za 2006r. oraz I i II raty za 2007r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia powyższej skargi.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, iż od 09 września 2008r. do 23 marca 2009r. przebywał na zwolnieniu lekarskim w związku z zanikami pamięci.
Pismem z dnia 14 lipca 2009r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do nadesłania dokumentu uprawdopodobniąjącego okoliczności wskazujące na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi pełnomocnik przesłał zaświadczenie lekarskie z którego wynika, że skarżący był leczony neurologicznie w związku z czym w okresie od 09 września 2008r.
do 23 marca 2009r. przebywał na zwolnieniu lekarskim.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwana p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sadowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Zarówno w literaturze prawniczej, jak i w orzecznictwie sądowym, utrwalony jest pogląd, że kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej a przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się lekkiego chociażby niedbalstwa.
Przywrócenie terminu ma więc charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, okolicznością taką może być na przykład choroba (zob. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2008r., sygn. akt I OZ 246/08 LEX nr 479292). Wskazania jednak wymaga, że wykładnia przepisów procesowych regulujących instytucję przywrócenia terminu musi być zawsze dokonywana z perspektywy uwzględnienia treści zasady prawa do sądu, tym samym z perspektywy przywołanej funkcji ochronnej. Determinują one bowiem istotę tej instytucji (zob. W. Kręcisz Glosa do postanowienia NSA z dnia 19 marca 2008r., sygn. akt II FZ 105/08 publ. Admin 2008/2/258).
W rozstrzyganej sprawie badaniu Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało oczekiwać.
Sąd analizując przesłankę braku winy w uchybieniu terminowi przez J. L. do wniesienia skargi stwierdza, że skarżący uprawdopodobnił wystąpienie u niego okoliczności wskazujących na jej brak. Ocena okoliczności uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienia braku winy w tym uchybieniu (zaświadczenie lekarskie z którego wynika, że skarżący był leczony neurologicznie w związku z czym w okresie od 09 września 2008r. do 23 marca 2009r. przebywał na zwolnieniu lekarskim), dokonana w rozpoznawanej sprawie przez Sąd, uzasadnia przyjęcie, że J. L. nie dotrzymał terminu z powodów przez siebie niezawinionych. Zdaniem Sądu, okoliczności przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu poparte zaświadczeniem lekarskim wskazują brak winy skarżącego w uchybieniu terminowi.
Z tych względów na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.