Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 stycznia 2015r. skarżący został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, wpisu w kwocie 637 zł pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca odpis wyżej wskazanego zarządzenia została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 09 lutego 2015r. Termin zakreślony do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 16 lutego 2014r. Skarżący dokonał wpłaty w terminie wpisu w wysokości 140 zł, a brakująca kwota wpisu w kwocie 497 zł nie została uiszczona w zakreślonym terminie.
Postanowieniem z dnia 03 marca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę strony z uwagi na nieprawidłowe opłacenie skargi.
Pismem z dnia 13 marca 2015r. skarżący wystąpił do tutejszego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi uiszczając jednocześnie wpis sądowy w prawidłowej wysokości.
Uzasadniając wniosek wskazał, że w dniu 09 lutego 2015r. otrzymał z Sądu trzy przesyłki w sprawach I SA/Bd 90/15, I SA/Bd 91/15, I SA/Bd 92/15 zawierające wezwania do uiszczenia wpisów sądowych. Ww. pisma przekazał pracownikowi celem dokonania przelewu na wskazany rachunek bankowy Sądu. Podkreślił, że w sprawie I SA/Bd 90/15 należny wpis wynosił 140 zł, w sprawie I SA/Bd 91/15 wynosił 165 zł, a w sprawie I SA/Bd 92/15 - 637 zł. Przekazując wezwania Sądu do realizacji, pouczył pracownika, jak niezwykle istotne jest dokonanie w terminie wpłaty kwot określonych w wezwaniu. W terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania do uiszczenia wpisu, kilkakrotnie dopytywał się pracownika, czy dokonał wpłaty zgodnie z wezwaniem Sądu i za każdym razem był zapewniany, iż dokonał przelewów a potwierdzenia wpłat zostały przekazane do księgowości. Po otrzymaniu z Sądu postanowień o odrzuceniu skargi niezwłocznie przejrzał historię rachunku i zażądał wyjaśnień od pracownika A. S., który wyjaśnił, że po otrzymaniu od skarżącego pism wzywających do uiszczenia wpisu sądowego, dokonał on przelewów w kwocie wynikającej z wezwania w sprawie I SA/Bd 90/15, co było wynikiem oczywistej ludzkiej pomyłki a nie działaniem zamierzonym.
Skarżący podkreślił również, że, iż pomimo zachowania najwyższego stopnia staranności, nie mógł przewidzieć, że osoba dokonująca przelewów, błędnie odczyta kwotę wynikającą z niniejszych pism i dokona wpłat w stałej kwocie określonej w pierwszym wezwaniu. Zdaniem strony potwierdzeniem przedstawionej argumentacji, jest okoliczność, iż w każdej sprawie wpis został uiszczony w terminie i w identycznej kwocie. Ponadto skarżący przedłożył oświadczenie pracownika, który dokonywał przelewów, z którego wynika, że na skutek jego niedopatrzenia zrealizował przelewy w jednakowej kwocie wynikającej z pierwszego wezwania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej zwana "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie okoliczności faktyczne związane z uchybieniem terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie budzą wątpliwości. Ponadto strona wraz ze złożeniem wniosku dopełniła czynności, której nie dokonała w terminie. Sporna jest jedynie ocena, czy na stronie wnoszącej o przywrócenie terminu spoczywa wina za niedokonanie tej czynności w wymaganym terminie.
Zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, gdyż okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie było niezawinione. Nie można bowiem uznać, że błędne wypełnienie przelewu bankowego przy uiszczeniu wpisu sądowego od skargi stanowi okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Powszechnie przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.
Skarżący umocowany do wniesienia skargi ma obowiązek podjęcia wszystkich czynności łączących się z jej wniesieniem, w tym uiszczenia stosownych opłat sądowych, które wynikały z doręczonych skarżącemu odpisów zarządzeń Przewodniczącego Wydziału.. Zdaniem Sądu nie powinno nasuwać wątpliwości, że błędne wypełnienie polecenia przelewu nie zostało spowodowane czynnikami zewnętrznymi, których skarżący – w tym przypadku pracownik skarżącego któremu powierzył dokonanie opłat od trzech skarg - nie mógł przewidzieć ani im zapobiec. Jedynym powodem błędnego wypełnienia przelewu była niestaranność pracownika skarżącego. Sam skarżący oraz jego pracownik wskazali, że dokonali przelewów w kwotach wynikających z wezwania w sprawie I SA/Bd 90/15, co tylko potwierdza niedbalstwo pracownika skarżącego. Nic nie stało na przeszkodzie, aby po dokonaniu przelewów przez pracownika skarżącego sam skarżący przejrzał historię rachunku bankowego oraz porównał czy kwota wskazana w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału w niniejszej sprawie pokrywa się z kwotą, która widnieje na przelewie bankowym.
Czynności tej skarżący dokonał – jak wynika z jego wniosku o przywrócenie terminu – dopiero po otrzymaniu postanowień o odrzuceniu skargi w sprawach I SA/Bd 92/13 oraz I SA/Bd 91/13. To skarżący decyduje komu powierza obowiązek uiszczenia wpisu od skargi w prawidłowej wysokości i to jego obciąża niedbalstwo pracownika, który dokonał tej czynności w sposób nieprawidłowy.
Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności w ocenie Sądu nie zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 p.p.s.a., tzn. skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.