Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 24 kwietnia 2017 r., I SA/Bd 92/16

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 24 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej R. H.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt I SA/Bd 92/16

Skład

Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka

Sprawa

w sprawie ze skargi R. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. (obecnie: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B.) z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2012 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt I SA/Bd 92/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę R. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. (obecnie: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B.) z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2012 r.

Pismem z dnia 23 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia po rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

Powyższe wezwanie doręczono skutecznie pełnomocnikowi skarżącego dnia 27 grudnia 2016 r. (d.: k. 95 akt sądowych). Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej upływał zatem z dniem 3 stycznia 2017 r. Do dnia dzisiejszego wezwany nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia.

Mając na uwadze, iż brak formalny nie został usunięty, zachodzi przesłanka do odrzucenia skargi kasacyjnej. Zgodnie bowiem z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) Sąd odrzuca skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Na podstawie ww. przepisu orzeczono zatem jak w sentencji postanowienia.