Uzasadnienie
S.K. wniósł skargę na postanowienie opisane w sentencji. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W urzędowym formularzu PPF opisując stan rodzinny podał, że jest osobą samotną. Prowadzona od 5 miesięcy działalność gospodarcza w formie karty podatkowej przynosi stronie miesięcznie dochód w granicach 1.200 - 1.500 zł brutto. Po opłaceniu podatku i składek wnioskującemu pozostaje na utrzymanie 600 zł. Zainteresowany nie zgromadził oszczędności. Nie posiada również majątku.
W sprawie zważono, co następuje:
Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
Zgodnie z art. 245 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Z wniosku wynika, że strona ubiega się o udzielenie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części. Ze względu na tak określone granice prawa pomocy skarżący winien uprawdopodobnić, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, gdyż do tego zobowiązuje przepis art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie oceniono, że zawarte w formularzu urzędowym PPF informacje dotyczące sytuacji materialnej strony uzasadniają przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący z uwagi na konieczne koszty utrzymania oraz niski dochód gospodarstwa domowego w wysokości 600 zł nie jest w stanie wygospodarować dodatkowych kwot na opłacenie kosztów sądowych.
Z tych powodów, na podstawie wyżej wskazanych przepisów, w związku z art.258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.