Uzasadnienie
Skarżąca w niniejszej sprawie wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub doradcy podatkowego. W przedłożonym urzędowym formularzu PPF opisała swój stan rodzinny, majątkowy oraz możliwości płatnicze.
W sprawie zważono, co następuje:
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z dyspozycją art.199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., strony postępowania ponoszą koszty związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej.
Ustawodawca jako odstępstwo od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony stworzył instytucję pomocy prawnej, która ma zagwarantować możliwość realizacji konstytucyjnego prawa do Sądu, wyrażonego w art. 45 ust.1 Konstytucji (Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz.483 ze zm.). Instytucja ta – uregulowana w oddziale 2 rozdziału 3 p.p.s.a.- stanowi lex specialis względem normy z art.199 p.p.s.a.
Z kolei art. 246 p.p.s.a. określa przesłanki przyznania prawa pomocy. Zgodnie z § 1 pkt 1 wskazanego artykułu osobie fizycznej można przyznać pomoc prawną w zakresie całkowitym dopiero wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art.245 § 2 p.p.s.a.). W orzecznictwie ugruntowany został pogląd, że omawiana instytucja ma charakter wyjątkowy i może być stosowana tylko wobec osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji materialnej.
Mając na względzie ustalenia faktyczne dokonane w niniejszym postępowaniu stwierdzić trzeba, że możliwości płatnicze wnioskującej są obiektywnie bardzo ograniczone. Jak wynika z treści oświadczenia oraz akt sprawy, zainteresowana utrzymuje się z renty w wysokości 734 zł netto. Zauważyć należy, że skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe.
Dokonując oceny przedstawionych wyżej okoliczności w kontekście przesłanek przyznania prawa pomocy referendarz wziął pod uwagę fakt, że strona nie posiada oszczędności oraz praw majątkowych jak również, że ponosić musi nie tylko wydatki związane z utrzymaniem lokalu mieszkalnego, ale również inne, związane z zaspokojeniem elementarnych potrzeb bytowych.
Reasumując, skarżąca wykazała, że bez przyznania prawa pomocy nie jest w stanie kontynuować postępowania sądowego zarówno poprzez opłacenie wpisu (100 zł), jak zrealizowanie ustawowego obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. Ze względu na to, że sprawa dotyczy obowiązku podatkowego ustanowiono doradcę podatkowego.
Kierując się powyżej wymienionymi względami, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.