Uzasadnienie
Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi T.G. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Skarżący w formularzu PPF opisał sytuację majątkową i życiową, w której się obecnie znalazł. Wnioskujący aktualnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nie posiada nikogo na własnym utrzymaniu. Nie zgromadził oszczędności. Ciążą na nim nieuregulowane zaległości podatkowe. Ponadto możliwości finansowe wnioskującego uległy pogorszeniu w następstwie zajęć komorniczych. Również wiek strony - ukończone 57 lat - niekorzystnie wpływa na sposobność podjęcia pracy.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
Modele postępowań sądowych respektują regułę, według której koszty sądowe ponosi ta strona, której działanie spowodowało ich powstanie (art.199 p.p.s.a.). Odstępstwem od niej jest instytucja pomocy prawnej mająca na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Gwarantowana ilość funduszy publicznych dostępna na realizację prawa pomocy sprawia, że koniecznością wymiaru sprawiedliwości jest przyjęcie procedury selekcji.
Stosownie do art.245 § 1 p.p.s.a. pomoc prawna może być przyznana w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, o które ubiega się wnioskujący, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz uprawnienie do ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez ponoszenia kosztów jego wynagrodzenia. Ze względu na tak określone granice prawa pomocy, skarżący winien uprawdopodobnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Do wykazania tej okoliczności zobowiązuje przepis art.246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Podsumowując, jedyną przesłanką umożliwiającą realizację wniosku strony jest przesłanka materialna, wynikająca z porównania dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej.
W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca uprawdopodobnił, że nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w pełnym zakresie. Dodatkowo autentyczność oświadczeń złożonych przez ubiegającego potwierdzają informacje zawarte w przedstawionych wraz ze skargą aktach administracyjnych. Z nich wynika, że zainteresowany zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej, która w ubiegłym roku przyniosła dochód w wysokości 11.290,96 zł. Od dnia 13 października 2010 r. T.G. figuruje w rejestrze osób bezrobotnych bez prawa do zasiłku. Wobec osoby skarżącego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne. Ubiegający posiada nieuregulowane zobowiązania również wobec ZUS. W protokole o stanie majątkowym wyjaśnił, że nie jest właścicielem żadnych ruchomości, a utrzymuje go siostra, u której zamieszkuje.
W takich okolicznościach sprawy dokonana ocena możliwości płatniczych skarżącego, przy uwzględnieniu wskazanych wyżej zależności, pozwala na przyjęcie, że są one wysoce niewystarczające dla opłacenia wpisu sądowego od skargi (500 zł), czy też minimalnego wynagrodzenia należnego pełnomocnikowi z wyboru.
Skoro więc oczekiwania wnioskującego nie kłócą się z ratio legis instytucji prawa pomocy, to na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, w związku z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.