Uzasadnienie
W dniu 25 czerwca 2013r. wpłynęły do tut. Sądu na urzędowych formularzach PPF wnioski J. B. (skarżąca), B. B., M. B., J. B. – spadkobiercy - następcy prawni skarżącego I. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy podali, że prowadzą sześcioosobowe gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód stanowi kwota [...] zł. Jako majątek nieruchomy wskazali dom o pow. 110 m². Oświadczyli, że nie posiadają oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Przedłożono dwie decyzje z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej o przyznaniu zasiłku okresowego oraz celowego.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywoływania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny.
W świetle powyższych ogólnych rozważań stwierdzić należało, że wnioskodawcy spełnią przesłanki wskazane w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Jak wynika z decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej dochód na osobę w rodzinie wynosi [...] zł. Zatem uiszczenie kosztów przez wnioskodawców jest niemożliwe, gdyż nie mając środków na ich pokrycie zostaliby pozbawieni prawa do sądu.
Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
.