Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę "M. R." Spółka Akcyjna z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] uchylającą w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] w przedmiocie określenia z tytułu podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiące lipiec i sierpień 2007r. oraz kwoty zobowiązania podatkowego za miesiące wrzesień i październik 2007r. i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W dniu 29 stycznia 2010r. wraz ze skargą kasacyjną od powyższego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek spółki o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej " p.p.s.a", przyznanie prawa pomocy osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wskazany przepis przenosi na stronę obowiązek wykazania, że nie ma ona do dyspozycji odpowiednich środków pieniężnych. Winna mieć przy tym świadomość, że wnosząc o omawiane zwolnienie musi uprawdopodobnić w sposób bardzo rzetelny, okoliczności przemawiające za uwzględnieniem złożonego w tym przedmiocie wniosku. Na jej korzyść przemawia zamysł ustawodawcy, który nie obciążył wnioskującego obowiązkiem udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia odpowiednich faktów.
Do oceny Sądu należy uznanie, czy strona ubiegająca się o takie zwolnienie wykazała, że spełnia wskazane przesłanki. Podstawę do przyznania prawa pomocy stanowią informacje wynikające z oświadczenia zawartego na wniosku składanym przez strony na urzędowym formularzu (art. 252 § 1 p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe regulacje należy stwierdzić, iż wniosek skarżącej spółki nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy podkreślić, że zasadą jest ponoszenie przez strony kosztów postępowania sądowego, zgodnie z art. 199 ustawy p.p.s.a., natomiast odstępstwem od tej zasady jest przyznanie prawa pomocy.
W ocenie sądu, mając na uwadze powyższe rozważania, przedstawiona przez stronę skarżącą we wniosku o udzielenie prawa pomocy sytuacja materialna nie pozwala stwierdzić, iż udowodniła ona, że znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie pełnych kosztów postępowania. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych wynosi 1.018.755,80 zł; wartość środków trwałych wnioskodawcy wynosi 622.431,18 zł; stan rachunków bankowych na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosi 107.907,73 zł. Strona wskazała wysokość straty za poprzedni rok obrotowy według bilansu w wysokości 261.244,20 zł. oraz stratę w wysokości 65.465,10 zł w trzecim kwartale 2009r. Swój wniosek strona uzasadnia trudną sytuacją ekonomiczną, kryzysem ekonomicznym i trudnością w wyegzekwowaniu należności od kontrahentów powodującą utrudnioną płynność finansową.
W kontekście powyższej argumentacji Sąd pragnie jednak podkreślić, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy zostaje rozpatrywana w dwóch aspektach - z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w postępowaniu, z drugiej strony jej możliwości finansowych. Powołując się we wniosku na brak płynności finansowej spółka wykazała jednocześnie, iż stan kont bankowych na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wyniósł 107.907,73 zł. Wprawdzie strona skarżąca zainicjowała postępowanie w dwóch sprawach zawisłych przed tut. Sądem (zarejestrowanych w repertorium pod sygn. akt I SA/Bd 941/09 oraz I SA/Bd 942/09), to jednak ich opłacenie na obecnym etapie postępowania (tj. wniesienia skargi kasacyjnej) sprowadza się do uiszczenia łącznie kwoty 500 zł, co nie wykracza poza możliwości płatnicze spółki.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.