Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, skarżący wniósł o zwolnienie z wszelkich opłat sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu do reprezentowania go przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał na ciężką sytuację rodzinną oraz choroby, które przechodzi on i jego rodzina.
W dniu 25 stycznia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynął urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wnioskodawca podniósł, że ma na utrzymaniu 5-osobową rodzinę. Aktualnie przebywa na rencie. Od 20 lat jest diabetykiem, w związku z czym, duże nakłady finansowe przeznacza na leki. Ponadto strona wskazała, że choruje na astmę i kręgosłup. Syn i córka mają wadę wzroku, co wiąże się z koniecznością zakupu okularów korekcyjnych i częstymi wizytami u lekarza. W rubryce dotyczącej majątku wnioskodawca podał, że jest współwłaścicielem domu i mieszkania o wielkości 84 m2 oraz nieruchomości rolnej o pow. 2 arów. Strona nie wykazała żadnych zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. W rubryce dochody strona podała: [...] – [...] zł, renta – [...] zł, alimenty – [...] zł, świadczenia rodzinne z MOPS na jedno dziecko – [...] zł, [...] (matka) – [...] zł. W zakresie ponoszonych wydatków strona wymieniła wydatki na ochronę zdrowia całej rodziny – [...] zł, gaz – [...] zł, woda, kanalizacja – [...] zł, ogrzewanie – [...] zł, podatek – [...] zł, energia elektryczna – [...] zł, telefon – [...] zł, inne koszty (lekarze specjaliści) – [...] zł, inne wydatki (wyżywienie, odzież, obuwie) – [...] zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie.
W świetle art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątkiem od tej zasady jest instytucja prawa pomocy.
Prawo pomocy polega na tym, iż strona zostaje zwolniona przez Sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków (art. 244 § 1 i § 2 p.p.s.a.).
Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej i materialnej strony skarżącej należało uznać, że wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zatem spełnia przesłanki niezbędne do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Sytuacja skarżącego jest na tyle trudna, iż uzasadnia umożliwienie stronie obronę swoich praw przed sądem, bez sfinansowania przez nią udziału w postępowaniu sądowym, przy pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miał fakt uzyskiwania niewielkich dochodów pochodzących, także ze świadczeń przyznanych z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, konieczność utrzymania 5-osobowej rodziny oraz wysokość ponoszonych przez stronę wydatków, w tym kosztów leczenia.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 245 § 1 i 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata.