Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 28 listopada 2011 r., I SA/Bd 948/11

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 28 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi E. R. i B. K. na czynność Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia: odrzucić skargę

Skład

Sędzia WSA Dariusz Dudra

Uzasadnienie

Pismem z dnia 27 lipca 2011r. skarżący wystąpili do Prezydenta Miasta B. o zwrot nadpłaty za kartę pojazdu.

W odpowiedzi pismem z dnia 28 lipca 2011r. Prezydent poinformował wnioskodawców, iż jego wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem pobierając opłatę za kartę pojazdu organ działał na podstawie i w granicach powszechnie obowiązującego prawa. Jednocześnie poinformował, że stronie skarżącej przysługuje prawo dochodzenia swoich roszczeń na drodze postępowania sądowego.

Pismem z dnia 26 października 2011r. skarżący wnieśli skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na czynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie zwrotu nadpłatę za kartę pojazdu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż nie wyczerpano toku instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisów art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwana p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi Prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany w ustawie środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stosownie natomiast do § 3 cytowanego artykułu, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy na wstępie należy wskazać, że skierowane do organu żądanie zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.), jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008r. sygn. akt I OPS 3/07,

LEX 341207). Wobec tego skoro w sprawie będącej przedmiotem skargi pismo odmawiające zwrotu opłaty jest niewątpliwie czynnością materialno-techniczną, zatem wniesienie skargi jest uzależnione od wcześniejszego skorzystania przez skarżących z uprawnienia wskazanego w art. 52 § 3 p.p.s.a.

Jak wynika z akt sprawy skarżący nie dopełnili warunku uprzedniego pisemnego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Wobec tego stwierdzić należy, że skarżący nie spełnili jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, gdyż nie wyczerpali trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Zatem niniejsza skarga, jako przedwczesna, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Na marginesie Sąd wyjaśnia, iż błędne pouczenie w piśmie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. świadczy o braku winy skarżących w dopełnieniu ww. czynności, wobec tego może stanowić podstawę wniosku skierowanego do właściwego organu o przywrócenie terminu do złożenia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Wniosek wraz z pisemnym wezwaniem wnosi się do organu w terminie 7 dni do dnia doręczenia niniejszego postanowienia. W związku z tym, iż postanowienie o odrzuceniu skargi nie powoduje stanu rzeczy osądzonej, zatem strona niezadowolona z rozstrzygnięcia organu po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, będzie mogła jeszcze raz skorzystać z prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Wobec powyższego skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.