Uzasadnienie
W dniu 27 października 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynął na urzędowym formularzu wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód stanowi kwota ok. [...]zł. Jako majątek wnioskodawczyni wskazała nieruchomość rolną o pow. [...] ha wraz z budynkiem gospodarczym. Ponadto oświadczyła, że nie posiada oszczędności, papierów wartościowych oraz przedmiotów wartościowych.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w chwili obecnej została pozbawiona możliwości korzystania z majątku wspólnego pomimo ustalenia rozdzielności majątkowej w postępowaniu sadowym, a jej maż pozostaje jedyną osobą władającą tym majątkiem. Została zmuszona do wynajęcia pokoju i ponosi koszty swojego utrzymania. Comiesięczne koszty związane z utrzymaniem skarżąca określiła na kwotę [...] zł (najem pokoju – [...] zł, prąd [...]zł, telefon [...] zł, wyżywienie [...] zł, ratalna płatność podatku [...] zł, leki [...] zł, Internet i TV [...] zł)
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywoływania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny.
Wskazać należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega badaniu z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie należy ponieść w konkretnym postępowaniu (wpis od skargi wynosi 215 zł) oraz możliwości finansowych wnioskodawcy.
W świetle powyższych ogólnych rozważań stwierdzić należało, że wnioskodawczyni spełnia przesłanki wskazane w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Skarżąca utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę [...] zł ([...] etatu) oraz renty alimentacyjnej [...] zł. Nie posiada przedmiotów wartościowych oraz oszczędności.
Mając na uwadze powyższe przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych należy uznać za adekwatne do aktualnej sytuacji majątkowej strony.
Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.