Uzasadnienie
W dniu 28 grudnia 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) J. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Konieczność przyznania prawa pomocy skarżący uzasadnił trudną sytuacją finansową. We wspólnym gospodarstwie domowym zamieszkuje z żoną. Utrzymują się ze świadczeń rentowych w łącznej wysokości 1771,00 zł miesięcznie. Zamieszkuje w domu o powierzchni 110 m2. Oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Ponadto jak wynika z akt sprawy spłaca raty zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy polega na tym, iż strona (w tym również uczestnik postępowania) zostaje zwolniona przez Sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków (art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.)
Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.
W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej strony skarżącej należało uznać, iż wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w swoim utrzymaniu. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż uzyskuje on niewielki dochód w postaci świadczenia rentowego, z którego wnioskodawca spłaca raty zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych a więc skarżący albo nie miałby z czego pokryć jakichkolwiek nawet niskich kosztów postępowania albo nie miałby wystarczających środków na swe utrzymanie.
Mając na uwadze powyższe ustalenia postanowiono zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.