Uzasadnienie
Skarżący wniósł na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód wynosi [...] zł. Skarżący oświadczył, że nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych. W rubryce zobowiązania i stałe wydatki wnioskodawca podał: kredyt [...] zł; alimenty na córkę [...] zł; wynajęcie pokoju [...] zł.
W odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego skarżący przedłożył: zaświadczenie o zarobkach; umowę o kredyt gotówkowy; umowę najmu lokalu mieszkalnego; zawiadomienie oraz zeznania podatkowe.
Ponadto skarżący oświadczył, że: nie korzysta z pomocy społecznej; nie posiada oszczędności; nie korzysta z pomocy finansowej rodziny i znajomych; nie posiada samochodu ani innego pojazdu; nie prowadzi działalności gospodarczej.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej zwana p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywoływania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny.
W świetle powyższych ogólnych rozważań stwierdzić należało, że strona spełnia przesłanki wskazane w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Strona z tytułu umowy o pracę uzyskuje dochód w wysokości ok. [...] zł netto miesięcznie. Po opłaceniu kosztów związanych z wynajęciem lokalu mieszkalnego do dyspozycji skarżącego pozostaje kwota ok. [...] zł. Ponadto skarżący płaci alimenty na studiującą córkę w wysokości [...] zł. Zatem na zakup żywności, lekarstw, środków higieny, odzieży, opłat za media do dyspozycji pozostaje skarżącemu kwota ok. [...] zł. Powyższe prowadzi do wniosku, że strona znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.