Uzasadnienie
A. R. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub doradcy podatkowego (k. 18). Skarżąca podniosła, iż mieszka samotnie oraz jest osobą schorowaną (inwalidka I grupy) i często przebywającą w szpitalach. Jedyny jej dochód stanowi kwota 477 zł, na którą składa się zasiłek stały w wysokości 324 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł. Wnioskodawczyni posiada stary dom o powierzchni [...] m2 (nadający się do rozbiórki), część mieszkania o powierzchni [...] m2 oraz niewielką nieruchomość w Cz. B. Skarżąca całość uzyskiwanych dochodów przeznacza na bieżące utrzymanie, choć często nie starcza jej środków na wydatki związane z leczeniem. Wnioskodawczyni nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 18-19). Do wniosku skarżąca dołączyła zaświadczenie lekarskie z rozpoznaniem u niej zespołu paranoicznego (k. 20).
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W rozpatrywanym przypadku A. R. dowiodła, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sadowoadministracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wskazała, iż jedynym jej źródłem dochodu pozostają zasiłki w łącznej kwocie 477 zł miesięcznie. A. R. jest osobą schorowaną, ponoszącą zwiększone wydatki na lekarstwa i opiekę medyczną. Wysokość uzyskiwanego przychodu nie zawsze wystarcza jej na pokrycie podstawowych wydatków. Ponadto skarżąca nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż A. R. nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.