Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. prowadził postępowanie egzekucyjne do majątku K. K. (dalej powoływany jako: "Skarżący") na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego nr [...] na rzecz niemieckiego organu H. Pismem z dnia [...] września 2016 r. Skarżący wniósł o zwrot niesłusznie pobranych odsetek w sprawie ww. niemieckiego tytułu wykonawczego.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. postanowieniem z dnia [...] października 2016 r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania z uwagi na to, że brak jest materialnoprawnej podstawy do jego rozpatrzenia.
Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] utrzymał powyższe postanowienie organu I instancji w mocy.
Organ wyjaśnił, że z uwagi na charakter dochodzonych należności, w sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1289). Zgodnie z art. 82 ust. 1 tej ustawy, w przypadkach określonych w art. 80 (zmiana wniosku o odzyskanie należności pieniężnych państwa członkowskiego) i art. 81 (wycofanie wniosku o odzyskanie należności pieniężnych) zwracane należności pieniężne traktowane są jako nadpłata w rozumieniu ustawy Ordynacja podatkowa. Organ stwierdził jednak, że w sprawie żadna z tych sytuacji nie wystąpiła. Wskazano, że organ egzekucyjny w listopadzie 2015 r. poinformował państwo członkowskie o kwotach uzyskanych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym do majątku Skarżącego. W 2016 r. zaś państwo członkowskie dwukrotnie informowało Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. o aktualizacji kwoty głównej do wyegzekwowania ze wskazaniem, że ujęto kwoty przekazane przez organ egzekucyjny. Następnie, w dniu [...] sierpnia 2016 r. organ egzekucyjny otrzymał informację, iż wierzytelność została zapłacona bezpośrednio organowi wnioskującemu.
W tej sytuacji organ stwierdził, że przekazanie kwot wyegzekwowanych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. nastąpiło przed aktualizacjami wniosków przez państwo członkowskie i kwoty te zostały uwzględnione w rozliczeniu przekazanym przez organ wnioskujący.
Zdaniem organu odwoławczego w tych okolicznościach organ I instancji zasadnie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wniosku Skarżącego z dnia [...] września 2016 r., gdyż żaden przepis nie przewiduje prowadzenia postępowania i wydania rozstrzygnięcia w sprawie zwrotu kwot przekazanych do obcego państwa.
Odnosząc się do prośby o przedstawienie dowodów, że odsetki zostały przelane na konto organu podatkowego, Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, że w aktach sprawy znajdują się potwierdzenia wykonania przelewów z dnia: 9 listopada 2015 r (kwota 1883,08 zł) i z [...] października 2015 r. (kwota 6190,06 zł). Dodatkowo organ poinformował, że organ administracji publicznej obowiązany jest umożliwić stronie przeglądanie akt sprawy oraz sporządzanie z nich notatek, odpisów i kopii. Strona nie może jednak żądać, aby organ wykonał i dostarczył jej kserokopie, gdyż sporządzanie notatek czy odpisów z akt postępowania ustawodawca pozostawił stronie.
W skardze do Sądu na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. Skarżący wniósł o jego uchylenie jak też o uchylenie postanowienia organu I instancji. Podniósł, że organ oparł swoje stanowisko na niepełnych oraz na "niezupełnie wiarygodnych danych." Wskazał, że z zestawienia rozliczenia uzyskanych kwot w okresie od [...] marca 2015 r. wynikają zupełnie inne sumy, niż podaje Dyrektor Izby Skarbowej. Skarżący wnioskuje, aby organ egzekucyjny nie przelewał jakichkolwiek kwot do organów niemieckich, gdyż jest z nimi rozliczony.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu.
Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji lub postanowień, Sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm. oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem – m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania sytuacja taka niewątpliwie nie zachodzi.
Na wstępie podkreślić należy, iż z uwagi na charakter dochodzonych należności, w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z 11.10.2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1289). Zgodnie z art. 82 ust. 1 ww. ustawy w przypadkach określonych w art. 80 (zmiana wniosku o odzyskanie należności pieniężnych państwa członkowskiego) i art. 81 (wycofanie wniosku o odzyskanie należności pieniężnych) zwracane należności pieniężne traktowane są jako nadpłata w rozumieniu ustawy Ordynacja podatkowa. Stosownie natomiast do ust. 2 należności pieniężne określone w ust. 1 podlegają zwrotowi w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku państwa członkowskiego o zmianę albo wycofanie wniosku o odzyskanie należności pieniężnych wraz z oprocentowaniem naliczonym od dnia wpływu należności pieniężnych do organu egzekucyjnego.
Żaden z ww. przypadków w sprawie nie wystąpił. Z akt sprawy wynika, iż organ egzekucyjny w listopadzie 2015 r. poinformował państwo członkowskie o kwotach uzyskanych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym do majątku Pana K. K. W 2016 r. zaś dwukrotnie państwo członkowskie informowało Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. o aktualizacji kwoty głównej do wyegzekwowania ze wskazaniem, iż ujęto kwoty przekazane przez organ egzekucyjny. Następnie [...].08.2016 r. organ egzekucyjny otrzymał informację, iż wierzytelność została zapłacona bezpośrednio organowi wnioskującemu.
Zatem przekazanie kwot wyegzekwowanych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. nastąpiło przed aktualizacjami wniosków przez państwo członkowskie i kwoty te zostały uwzględnione w rozliczeniu przekazanym przez organ wnioskujący. W związku z powyższym organ odwoławczy zasadnie utrzymał w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z [...].10.2016 r. nr [...] odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie ww. wniosku z uwagi na to, iż brak jest podstawy materialnoprawnej do jego rozpatrzenia. Zgodnie bowiem z art. 61 § 1 Kpa, postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania (art. 61a Kpa). Z brzmienia w/w artykułu wynika, że ustawodawca wprowadził w tej regulacji dwie samodzielne i niezależne przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania.
Przez inne uzasadnione przyczyny, o których mowa w art. 61a § 1 K.p.a., należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania. Jedną z nich jest brak w przepisach prawa brak jest podstawy materialno-prawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym. Pan K. K. podniósł, iż Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymując postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. oparł swoje stanowisko na niepełnych oraz na "niezupełnie wiarygodnych danych." Odnosząc się do ww. zarzutu stwierdzić należy, iż jest bezzasadny. Nie jest prawdą, iż organ odwoławczy wskazał, iż "[...].10.2015 r. przelano na odsetki kwotę 6 190,06 zł." Zauważyć bowiem należy, iż w zaskarżonym postanowieniu Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, że w aktach sprawy znajdują się potwierdzenia wykonania przelewów z [...].11.2015 r (kwota 1883,08 zł, K-104, 1.1 i z 14[...]10.2015 r. (kwota 6190,06 zł, K-106,1.1). Nie ma mowy o tym, że ww. kwoty stanowią jedynie odsetki.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.