Uzasadnienie
Skarżąca B. S.A. w B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2017 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 12 marca 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez: złożenie do akt postępowania sądowoadministracyjnego pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, aktualnego na dzień podpisania skargi wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od tego pełnomocnictwa oraz złożenie oryginału lub skróconego uwierzytelnionego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego w dniu podpisania pełnomocnictwa bądź oryginału odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego.
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 marca 2019 r. (k. 15).
W dniu 25 marca 2019 r. do tut. Sądu wpłynęło złożone osobiście przez pełnomocnika pismo zawierające dokument pełnomocnictwa z dnia 6 lutego 2019 r. udzielonego przez prezesa zarządu L. F. oraz informację odpowiadającą odpisowi aktualnego z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (stan na dzień 25 marca 2019 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie.
Dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej, będącej osobą prawną, jest niewątpliwie odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Z art. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 700 ze zm., dalej jako: "ustawa o KRS") wynika, że rejestr obejmuje podmioty, na które przepisy ustaw nakładają obowiązek uzyskania wpisu do tego Rejestru. Zatem za prawidłową należy uznać praktykę, zgodnie z którą w przypadku spółek prawa handlowego odpowiednim dokumentem w rozumieniu wyżej wskazanych uregulowań jest dokument zawierający informacje z KRS. Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy o KRS – Centralna Informacja wydaje odpisy, wyciągi i zaświadczenia oraz udziela informacji z Rejestru, które mają moc dokumentów urzędowych, jeżeli zostały wydane w postaci papierowej lub elektronicznej. Zgodnie natomiast z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Informacji KRS oraz szczegółowych zasad udzielania informacji z Rejestru i udostępniania kopii dokumentów z katalogu (Dz. U. 2011.297.1760, dalej: rozporządzenie MS) odpis z rejestru może być pełny lub aktualny.
Według § 6 rozporządzenia MS, odpis pełny zawiera treść wszystkich wpisów w rejestrze pod danym numerem KRS, dokonanych od chwili pierwszego wpisu, z wyjątkiem wpisów niepodlegających ujawnieniu (ust. 1). Odpis aktualny zawiera aktualną treść wpisów w rejestrze pod danym numerem KRS (ust. 2).
Pełnomocnik skarżącego został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, a wezwanie zawierało pouczenie o skutkach prawnych niewykonania tego obowiązku. W wyznaczonym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pełnomocnik złożył dokument pełnomocnictwa aktualnego na dzień podpisania skargi. Nie dopełnił jednak drugiego z obowiązków, gdyż złożony odpis aktualny z KRS wykazywał stan na dzień 25 marca 2019 r. (dzień złożenia tego dokumentu do tut. Sądu), przy czym ostatni wpis dokonany był w dniu 22 marca 2019 r. W związku z tym, niemożliwe było ustalenie przez Sąd, czy mocodawca udzielający pełnomocnictwa w dniu 6 lutego 2019 r. był do tego uprawniony.
Z pisma z dnia 14 marca 2019 r. skierowanego do pełnomocnika jasno wynika, że żądany przez Sąd oryginał lub odpis z KRS winien być aktualny w dniu podpisania pełnomocnictwa bądź powinien być to oryginał lub odpis pełny z KRS – tylko bowiem takie dokumenty pozwoliłyby na ustalenie podmiotu uprawnionego we wskazanej dacie do udzielenia pełnomocnictwa.
Końcowo należy podkreślić, że mimo iż z art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS wynika, że pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, tj. odpisów, wyciągów i zaświadczeń oraz udzielanych informacji z KRS, to nie znajduje uzasadnienia stanowisko, że sąd w każdym czasie może samodzielnie zweryfikować wydruk informacji pobranej w trybie art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS. Należy podkreślić, że obowiązek wykazania umocowania spoczywa na stronie skarżącej, a rolą Sądu nie jest wyręczanie strony w zakresie wykazania istnienia umocowania do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym (por. postanowienia NSA: z dnia 9 maja 2018 r., sygn. II GZ 156/18; z dnia 23 października 2015 r., sygn. II OSK 2456/15; publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z tych względów, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego postanowiono w myśl art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.