Uzasadnienie
Skarżąca Z. A. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...], wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym.
Pismem z dnia 14 października 2016 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 października 2016 r. pełnomocnik została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 242 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 3 listopada 2016 r., a zatem wyznaczony przez Sąd 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 10 listopada 2016 r. W terminie tym strona skarżąca nie uiściła wpisu od skargi.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu poinformowała, że skarga w przedmiotowej sprawie została cofnięta.
W tych okolicznościach faktycznych Sąd postanowił odrzucić skargę. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: "p.p.s.a."), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu. W przypadku nieopłacenia skargi przepis ten ma pierwszeństwo zastosowania przed przepisami art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 tej ustawy, dotyczącymi umorzenia postępowania sądowego w związku z cofnięciem skargi. Skargę można bowiem skutecznie cofnąć, jeżeli została ona skutecznie wniesiona, czyli między innymi została opłacona.
Stosując zatem przepisy art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.