Uzasadnienie
W piśmie do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. złożonym w dniu [...] czerwca 2016 r. J. K. (Skarżący) zawarł zapis o treści "wezwanie do łaskawej dobrowolnej naprawy w trybie pilnym niechcąco wyrządzonej podatnikowi J. K. szkody materialnej i moralnej". Z pisma wynikało, że nawiązuje ono do decyzji tego organu z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...].
W odpowiedzi Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] stwierdził, iż nie uznaje ww. roszczeń cywilnoprawnych. Zauważył, iż w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2012 została wydana ostateczna i prawomocna decyzja z [...] sierpnia 2013 r. nr [...], która nie została wyeliminowana z obrotu prawnego. Nadpłata wynikająca z tej decyzji została podatnikowi zwrócona w prawidłowej wysokości.
Kolejnym pismem z dnia [...] lipca 2016 r. Skarżący zażądał wydania decyzji w sprawie naprawienia wyrządzonej szkody moralnej i materialnej w kwocie 1.408,63 zł w ww. sprawie.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. postanowieniem z dnia [...] lipca 2016r. Nr [...], na podstawie art. 165a Ordynacji podatkowej odmówił wszczęcia postępowania w żądanym zakresie.
Dyrektor Izby Skarbowej w B., po rozpoznaniu zażalenia na powyższe postanowienie, postanowieniem z dnia [...] września 2016 r., nr [...] utrzymał je w mocy. W uzasadnieniu wskazał na treść przepisu art. 165a Ordynacji podatkowej i uznał, że pod pojęciem "innych przyczyn uniemożliwiających wszczęcie postępowania podatkowego", o których mowa w ww. przepisie Ordynacji podatkowej, mieszczą się sytuacje, gdy w tej samej sprawie postępowanie takie już się toczyło, sprawa została już rozstrzygnięta albo brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia określonej treści żądania, w trybie tego postępowania. Organ wyjaśnił, że w tej fazie postępowania organ podatkowy nie rozpoznaje merytorycznie sprawy, lecz bada jedynie dopuszczalność prowadzenia w danej sprawie postępowania podatkowego tj. bada czy występuje którakolwiek z przeszkód do prowadzenia postępowania podatkowego.
Następnie organ wskazał, że z treści wniosku wynika, że dotyczy on wypłaty odszkodowania, czy zadośćuczynienia w związku z wydaną przez organ I instancji decyzją z [...] sierpnia 2013 r. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r.
Zgodnie z art. 260 ww. Ordynacji podatkowej do odpowiedzialności odszkodowawczej stosuje się przepisy prawa cywilnego. To zaś, zdaniem organu, uzasadnia odmowę wszczęcia postępowania.
Nie godząc się z rozstrzygnięciem Dyrektora Izby Skarbowej w B., Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, żądając jego zmiany lub uchylenia "z pozbawieniem wykonalności" w całości.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu.
Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, Sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm. oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem – m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania sytuacja taka niewątpliwie nie zachodzi. Przepis art. 165a Ordynacji podatkowej stanowi, że w przypadku, gdy żądanie strony, o którym mowa w art. 165 Ordynacji podatkowej, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Pod pojęciem "innych przyczyn uniemożliwiających wszczęcie postępowania podatkowego", o których mowa w ww. przepisie Ordynacji podatkowej, mieszczą się sytuacje gdy w tej samej sprawie postępowanie takie już się toczyło, sprawa została już rozstrzygnięta albo brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia określonej treści żądania, w trybie tego postępowania.
W tej fazie postępowania organ podatkowy nie rozpoznaje merytorycznie sprawy, lecz bada jedynie dopuszczalność prowadzenia w danej sprawie postępowania podatkowego tj. bada czy występuje którakolwiek z przeszkód do prowadzenia postępowania podatkowego. Treść wniosku wskazuje, iż skarżący żąda wypłaty odszkodowania, czy zadośćuczynienia w związku z wydaną przez organ I instancji decyzją z [...] sierpnia 2013 r. nr [...] określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2012. Stosownie do art. 260 Ordynacji podatkowej do odpowiedzialności odszkodowawczej stosuje się przepisy prawa cywilnego. W myśl art. 2 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r., póz. 1358) do rozpoznania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych oraz Sąd Najwyższy. Z powyższego wynika, iż przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują prowadzenia postępowania podatkowego w żądanym przez skarżącego zakresie. W związku z powyższym organ I instancji miał podstawy do odmowy wszczęcia postępowania w tej sprawie, co słusznie potwierdził organ odwoławczy.
Odnośnie pozostałych rozważań skarżącego, należy stwierdzić, że nie mają one jakiegokolwiek związku z istotą sporu w niniejszej sprawie.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.