Uzasadnienie
Pan M. K. (Skarżący) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2013r., nr [...], wydaną w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu osiągnięcia przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 rok. Pismem z 4 kwietnia 2013r. Skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w dniu [...] marca 2013r. wystawił tytułu wykonawczy i podjął czynności egzekucyjne polegające na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego. Wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, a także narazić na powstanie szkody materialnej. Wyjaśnił, że trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno skutkami prawnymi jak i faktycznymi, które mogą spowodować, że po stronie Skarżącego powstanie szkoda materialna związana z tym, że powrót do stanu poprzedniego będzie mógł nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Konsekwencje egzekucji mogą być trudne do odwrócenia, a późniejszy zwrot wyegzekwowanej kwoty może nie przywrócić stanu sprzed egzekucji. Egzekucja pozbawi Skarżącego płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z zaspokajaniem podstawowych potrzeb życiowych, opłatami za mieszkanie oraz prowadzoną działalnością.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednak z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3). Wspomniane przesłanki są ocenne. Strona wnosząca winna zatem starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne.
Nie jest wystarczające poprzestanie jedynie na złożeniu wniosku. W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, który podziela również Sąd orzekający w niniejszej sprawie, że twierdzenia wnioskodawcy powinny być oparte na konkretnych materiałach źródłowych, obrazujących jego sytuację materialną (zob. postanowienie NSA z 28 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 49/11, opubl. LEX nr 742913).
Skarżący w złożonym wniosku nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, poprzestając jedynie na ogólnym stwierdzeniu, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, a także narazić na powstanie szkody materialnej. Wskazał też, że konsekwencje egzekucji mogą być trudne do odwrócenia, a późniejszy zwrot wyegzekwowanej kwoty może nie przywrócić stanu sprzed egzekucji. Egzekucja pozbawi go też płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących wydatków. Takie ogólnikowe stwierdzenia, zdaniem Sądu, nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić także należy, że zobowiązanie podatkowe ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki wykonania zobowiązania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki.
Uznając za niezasadny wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd na podstawie art. 61 § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.