Uzasadnienie
Spółka Akcyjna R. Sp. k. w B. wywiodła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] sierpnia 2015 r. nr [...], wydane w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...]. Jednocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania tego postanowienia oraz poprzedzającego jego wydanie postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] maja 2015 r. Jej zdaniem zaspokojenie przedmiotowych należności wymagałoby zbycia jednej z nieruchomości stanowiących własność Spółki. Wysokość tych zaległości jest wielokrotnie niższa niż wartość którejkolwiek z nieruchomości. Tym samym wykonanie decyzji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności prowadziłoby do nieodwracalnej utraty jednego z istotnych składników majątku podatnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie mógł zostać uwzględniony.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie dotyczące nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności nie może wywołać skutków, o jakich mowa w cytowanej regulacji. Wykonalność tego postanowienia nie jest możliwa, albowiem decyzja, której został nadany ów rygor jest już ostateczna i co więcej – prawomocna. Z akt administracyjnych wynika, że decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...]. Prawomocnym postanowieniem z dnia 15 października 2015 r. sygn. I SA/Bk 978/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę Spółki na ww. decyzję organu odwoławczego.
Podkreślenia wymaga, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji organu podatkowego pierwszej instancji ma charakter czasowy i jest ściśle związane z decyzją nieostateczną, odnosi bowiem skutek wyłącznie do czasu rozpoznania - przez organ drugiej instancji - odwołania i zakończenia postępowania wydaniem decyzji ostatecznej. Z chwilą wydania decyzji ostatecznej ustają skutki prawne, jakie wiązały się z wydaniem postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, bowiem dopuszczalność wykonania obowiązku podatkowego w trybie egzekucji administracyjnej wynika z faktu, że decyzja organu odwoławczego - jako ostateczna - podlega wykonaniu z mocy prawa, bez konieczności wydawania w tym przedmiocie dodatkowego rozstrzygnięcia (zob. S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. M. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa. Komentarz do art. 239a, WK 2015).
Wobec powyższego, wniosek o wstrzymanie wykonania ww. postanowień i argumenty w nim zawarte nie mogą doprowadzić do pozytywnego jego rozpatrzenia.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.