Uzasadnienie
G. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego podając, iż nie posiada środków pieniężnych do pokrycia kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Wysokość miesięcznego dochodu rodziny skarżącego wynosi 1700 zł (dochód żony wnioskodawcy z tytułu pracy). Osiągany dochód miesięczny jest przeznaczany na pokrycie bieżących opłat, związanych z utrzymaniem domu i rodziny. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, oszczędności lub przedmiotów wartościowych (k. 13-15).
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nadto w okresie po zamknięciu działalności gospodarczej starania w znalezieniu jakiejkolwiek pracy pozostały bezskuteczne. Aktualnie skarżący korzysta z prac dorywczych, a dochód z tego tytułu oscyluje w wysokości 50 – 150 zł miesięcznie.
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm..) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W rozpatrywanym przypadku G. K. dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść na obecnym etapie postępowania jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
W złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał bowiem, iż jego rodzina utrzymuje się jedynie z wynagrodzenia żony w wysokości 1.700 zł brutto (k. 15). Kwota ta w całości przeznaczana jest na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania rodziny. Skarżący nie posiada żadnego majątku oraz przedmiotów wartościowych.
Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu pozostającego na pokrycie potrzeb dwuosobowej rodziny skarżącego w połączeniu z brakiem oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż G. K. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.