Uzasadnienie
W skardze do Sądu na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami postępowania podatkowego z tytułu wyceny wartości samochodu osobowego, A. M. wniósł m.in. o wstrzymanie jego wykonania do czasu rozpoznania skargi oraz do czasu rozpoznania skargi na decyzję dotyczącą wysokości zobowiązania podatkowego ustalonego w sprawie dotyczącej przedmiotowego pojazdu. Zdaniem skarżącego postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania pozostaje w związku z decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego, która z kolei będzie stanowiła przedmiot zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest uzasadnione i konieczne. Zdaniem Sądu, skarżący nie uczynił tego w sposób uzasadniający objęcie jej ochroną tymczasową.
Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie postanowienia spowoduje tak daleko idące skutki musi się bowiem odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o sytuacji majątkowej strony, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, składnikach majątku, a także dodatkowo ponoszonych wydatkach. Nie jest wystarczające poprzestanie jedynie na złożeniu wniosku. Takie sformułowanie wniosku uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę.
Sąd pragnie ponadto wyjaśnić, że przyczyną uzasadniającą zastosowanie ochrony tymczasowej nie może być dostrzegany przez skarżącego związek zaskarżonego postanowienia z decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym.
Wobec tego, że skarżący nie uprawdopodobnił istnienia ustawowych przesłanek zawartych w art. 61 § 3 ww. ustawy, Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Orzeczono zatem jak w sentencji w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.