Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2006 r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło w całości wydaną przez siebie decyzję ostateczną z dnia [...] listopada 2006 r., Nr [...] i na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa – utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy H. z dnia [...] czerwca 2006 r. w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku od nieruchomości za okres od października 2001 r. do grudnia 2003 r. W decyzji tej zawarto pouczenie, że stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego – w terminie 30 dni od doręczenia decyzji.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniosła P. S.A. [...] w W. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, z powodu niewyczerpania toku instancji na decyzję wydaną w trybie art. 245 § 1 Ordynacji podatkowej. Wskazało, że decyzja wydana w takim trybie, po wydaniu przez Kolegium postanowienia o wznowieniu postępowania jest decyzją pierwszoinstancyjną, zatem służy od niej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Organ przyznał, że pouczenie zawarte w zaskarżonej decyzji było błędne, wskazując jednocześnie, że odrębnym postanowieniem dokona sprostowania pouczenia.
Decyzją z dnia [...] lutego 2007 r., Nr [...] organ sprostował z urzędu decyzję z [...] listopada 2006 r. w ten sposób, że w miejsce zamieszczonego w niej pouczenia o prawie złożenia skargi do sądu administracyjnego zawarł pouczenie o prawie do złożenia odwołania w terminie 14 dni do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. Na rozprawie w dniu 11 maja 2007 r. pełnomocnik Samorządowego Kolegium Odwoławczego wskazał ponadto, że po sprostowaniu pouczenia do organu wpłynął wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, z uwagi na niewyczerpanie przez Skarżącą Spółkę służącego jej w postępowaniu administracyjnym środka odwoławczego na etapie przedsądowym. Wymóg wyczerpania przez stronę skarżącą środków zaskarżenia, służących jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, wynika wprost z treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jak stanowi art. 52 § 2 w/w ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przedmiotowej sprawie środkiem zaskarżenia na etapie postępowania administracyjnego od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. było odwołanie do tego samego organu. Decyzja ta, wydana przez organ w trybie wznowienia postępowania, była decyzją pierwszoinstancyjną, zgodnie zaś z treścią art. 221 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, dyrektora izby skarbowej, dyrektora izby celnej lub przez samorządowe kolegium odwoławcze odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym. Zaskarżona decyzja zawierała wprawdzie błędne pouczenie, wskazujące na możliwość wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jednakże pouczenie to zostało sprostowane decyzją z [...] lutego 2007 r. Wskazano w niej właściwy tryb zaskarżenia decyzji z [...] listopada 2006 r., tj. odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 14 dni od doręczenia decyzji z [...] lutego 2007 r.
W tej sytuacji Sąd nie mógł poddać skargi merytorycznej ocenie. W niniejszej sprawie jeden z formalnych warunków dopuszczalności skargi nie został spełniony. Niedopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu, jeżeli nie zostały wyczerpane środki zaskarżania, które służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Dostrzeżenie powyższego czyniło koniecznym odrzucenie skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).