Uzasadnienie
W związku ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...] listopada 2012 r. nr [...], wydaną w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej z [...] lutego 2007 r. w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2007 r., Państwo D. i D. K. wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta B. z [...] grudnia 2012 r. nr [...], którą ustalono wysokość podatku od nieruchomości za 2007 r. W zaistniałej sytuacji skarżący upatrują naruszenie ważnego interesu podatnika, albowiem zapłata podatku z powiększonym zakresie stwarza zagrożenie dla ich podstawowych interesów majątkowych. Ponadto, zaległości podatkowe mające wynikać z przedmiotowych decyzji mają wątpliwy charakter i są wynikiem błędu organu podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie mógł zostać uwzględniony.
Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Zaskarżona do Sądu decyzja wydana została na skutek postępowania nadzwyczajnego przeprowadzonego w stosunku do ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta B. z [...] lutego 2007 r. wydanej w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2007 r. Strona wnosi natomiast o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta B. wydanej już po zakończeniu ww. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności dotychczasowej decyzji ostatecznej. W ocenie Sądu udzielenie ochrony tymczasowej w takim przypadku nie jest dopuszczalne. Skarżący mogą kwestionować nową decyzję w trybie odwoławczym przed organami, nie wykluczając skargi do sądu administracyjnego po wyczerpaniu tego trybu. W razie braku satysfakcjonującego rozstrzygnięcia mogą również wnosić o wstrzymanie jej wykonania w stosownej procedurze (przed organem, czy też przed Sądem).
Dlatego też Sąd, w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy procesowej, uznał za zasadne odmówić udzielenia wnioskowanej ochrony tymczasowej.