Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. [...] organ pierwszej instancji określił wysokość zobowiązania L.P. Nadleśnictwu "B" w podatku od nieruchomości za 2001r. w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu wskazano, iż Lasy Państwowe Nadleśnictwo "B" w G. posiadało tzw. grunty zadrzewione i zakrzewione oznaczone w ewidencji gruntów i budynków symbolem "Lz", które powinny być opodatkowane według stawek właściwych od gruntów tzw. pozostałych, zgodnie z ustawą z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Od powyższej decyzji wniesiono odwołanie, w którym wskazano, iż - pomimo oznaczenia spornych gruntów zgodnie z art. 21 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne jako "Lz" - nie podlegały one podatkowi od nieruchomości, gdyż były to grunty związane z gospodarką leśną. Według podatnika takie grunty zgodnie z treścią art. 3 ust. 2 ustawy o lasach stanowiły las i podlegały podatkowi leśnemu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] marca 2004r. Nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Na decyzję organu drugiej instancji pełnomocnik L. P. Nadleśnictwo "B" wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zarzucając decyzji naruszenie art. 3 i 60 ustawy o lasach w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2002 r. Jednocześnie podniesiono, iż w stanie prawnym obowiązującym do końca 2002 r., art. 21 Prawa geodezyjnego był sprzeczny z ustawą o lasach, zatem pierwszeństwo należy dać ustawie o lasach w zakresie zakwalifikowania danego rodzaju gruntu do opodatkowania podatkiem leśnym. Dokonując wymiaru podatku w pierwszej kolejności należy określić jego rodzaj, a o tym decydują ustawy określające przedmiot opodatkowania. Na poparcie swojego stanowiska powołano wyrok NSA Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku z dnia 16 kwietnia 2003 r. sygn. akt SA/Bk 1681/02 oraz decyzję SKO w B. z dnia [...] marca 2003r. znak: [...].
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi uznając, że w sprawie nie doszło do naruszenia art. 3 i 60 ustawy o lasach. Podkreślono, że organ odwoławczy w swoim orzeczeniu powołał się przede wszystkim na art. 3 ust. l pkt 3 ustawy z dnia 30 stycznia 1991 r. (Dz. U. Nr 9, poz. 31 ze zm.) o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2002r., zgodnie, z którym opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegały grunty nie objęte przepisami o podatku rolnym lub leśnym. Definicja lasu została zawarta w art. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (tekst jedn. z 2000r. Dz. U. Nr 56, poz. 679 ze zm.), który stanowił, że lasem w rozumieniu ustawy jest grunt:
- 1) o zwartej przestrzeni, co najmniej 0,10 ha pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) – drzewami, krzewami oraz runem leśnym - lub częściowo jej pozbawiony:
- a) przeznaczony do produkcji leśnej lub
- b) stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo
- c) wpisany do rejestru zabytków,
- 2) związany z gospodarką leśną zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki, budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśnej urządzenia turystyczne.
Z treści art. 60 ustęp l ustawy o lasach wynikało, iż podatkowaniu podatkiem leśnym podlegały wszystkie lasy z wyjątkiem:
- 1) niezwiązanych z gospodarką leśną
- 2) zajętych na ośrodki wypoczynkowe, działki budowlane i rekreacyjne,
- 3) wyłączonych decyzjami administracyjnymi z gospodarki leśnej na cele inne niż leśne.
Z treści art. 21 prawa geodezyjnego wynika, że podstawę wymiaru podatków stanowią (i stanowiły) dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, a zatem organy podatkowe są związane danymi wynikającymi z tej ewidencji. Ewidencję gruntów należy też traktować jako dokument urzędowy, który zgodnie z art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej - stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone.
Z mocy przepisu § 68 ust. 2 pkt l i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. (Dz. U. Nr 38, poz. 454) w sprawie ewidencji gruntów i budynków, grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione dzielą się na:
- a) lasy oznaczone symbolem "Ls" oraz
- b) grunty zadrzewione i zakrzewione oznaczone symbolem "Lz".
W ocenie Kolegium wskazuje to na fakt wyodrębnienia lasów od gruntów zadrzewionych i zakrzewionych, które nie podlegają podatkowi leśnemu.
W niniejszej sprawie sporne grunty zostały oznaczone, jako "Lz", dlatego nie podlegały podatkowi leśnemu.
Zdaniem organu odwoławczego w przypadku, gdy grunty oznaczone symbolem "Lz" przez danego podatnika są wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej powinien on wystąpić do organu geodezyjnego o dokonanie zmiany danych zawartych w ewidencji gruntów, a dopiero po dokonaniu stosownej zmiany (zgodnej z ustawą o lasach) może on żądać obciążenia tych gruntów podatkiem leśnym.
W niniejszej sprawie taka sytuacja nie wystąpiła.
Ustosunkowując się do powołanego przez Stronę skarżącą wyroku z dnia 16 kwietnia 2003r. o sygn. akt. SA/Bk 1681/02, oraz podobnego jak w wyroku stanowiska Kolegium wyrażonego w decyzji znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. podkreśliło, iż wyrok ten został podjęty w indywidualnej sprawie i zdaniem Kolegium nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Ponadto przytoczono stanowisko doktryny oraz liczne odmienne orzeczenia NSA wskazujące, iż powołany przez pełnomocnika strony skarżącej pogląd należy uznać za odosobniony (wyrok z dnia 15.11.2001 r. SA/Bk 953/01 -POI 2002/4/118, wyrok z dnia 13.12.2002r. SA/Bk 1004/02 – nie publ., wyrok z dnia 18.0l.2003r. SA/B1 1145/02 – nie publ., wyrok z dnia 12.02.2003r. SA/Bkl302/02 – nie publ.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem ewidencja gruntów i budynków stanowiąca jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach, lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych i prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami, jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniu administracyjnym (patrz wyroki NSA: z dnia 11.04.1995 r. sygn. akt SA/Wr 1703/94, z dnia 18.05.1994 r. sygn. akt II SA/1685/93, z dnia 12.01.1994 r. sygn. akt III SA/911/94). Tak też stanowi art. 21 ustawie z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz.1086 ze zm.). O zakwalifikowaniu danego gruntu do kategorii "las" oznaczonego w ewidencji symbolem "Ls", decydują organy prowadzące ewidencję gruntów. Takich uprawnień nie mają natomiast organy podatkowe. W przypadku, gdy Skarżący kwestionuje zawarte w ewidencji dane, winien wystąpić o ich korektę w trybie określonym w cytowanej ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne.
W ocenie Sądu przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie zostały naruszone przepisy art. 3 i art.60 ustawy o lasach (Dz. U. z 2000 r. Nr 56, poz. 679), w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2002 r. Gruntów oznaczonych symbolem "Lz" nie można zaliczyć do podlegających podatkowi leśnemu na mocy art. 60 ust. 1 ustawy o lasach. Przedmiotem opodatkowania podatkiem leśnym są wszystkie lasy z wyjątkami wskazanymi w tym przepisie. Za słusznością takiego rozwiązania przemawiają również określone w art. 64 oraz art. 65a ustawy o lasach w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2002 r. zasady opodatkowania podatkiem leśnym (w art. 65a ustawodawca wyraźnie wskazał, że powierzchnię 1 ha fizycznego lasów i gruntów leśnych ustala się na podstawie ewidencji gruntów).
Grunty oznaczone symbolem "Lz" wchodzące w skład nieruchomości nie będących gospodarstwami rolnymi winny być opodatkowane podatkiem od nieruchomości, zgodnie z zasadą wynikającą z art. art. 3 ust. l pkt 3 ustawy z dnia 30 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9, poz. 31 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2002r. Miarodajne dla wymiaru podatku, jak wspomniano na wstępie, są dane z ewidencji gruntów.
Z dołączonych do akt rozpatrywanej sprawy wypisów z rejestru gruntów wynika, że L.P. Nadleśnictwo "B" w G. jest właścicielem gruntów leśnych oznaczonych symbolem "Ls" oraz gruntów zadrzewionych i zakrzewionych oznaczonych "Lz". Organ pierwszej instancji w związku ze stwierdzeniem, że grunty zakrzewione nie zostały wykazane przez Skarżącego do opodatkowania wymierzył podatek od nieruchomości od gruntów oznaczonych symbolem "Lz" za 2001 r.
Sąd zgadza się ze stanowiskiem organów podatkowych, iż przedmiotowe grunty zadrzewione i zakrzewione oznaczone symbolem "Lz" nie podlegają podatkowi leśnemu ani podatkowi rolnemu i dlatego w myśl postanowień art. 3 ust. 1 pkt. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podlegały opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.
Decyzja organu pierwszej instancji ustalająca wymiar podatku od nieruchomości za 2001 r. uwzględniała stawkę podatku od nieruchomości określoną uchwałą Rady Gminy N. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2000 r. W związku z powyższym należało uznać, że zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującym prawem.
Jednocześnie Sąd zauważa, że z wyliczenia zawartego w przepisie art. 3 pkt 2 ustawy o lasach wynika, że ustawowemu pojęciu "las" odpowiada również teren zajęty i wykorzystywany dla potrzeb gospodarki leśnej. Jednakże na etapie postępowania administracyjnego Skarżący nie wykazał, że grunty oznaczone w ewidencji gruntów i budynków symbolem "Lz" są związane z gospodarką leśną i że rzeczywiście są wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej. Jeżeli więc Skarżący kwestionuje dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków powinien wystąpić o ich korektę, a w przypadku zmiany danych w ewidencji ewentualnie wnosić o wzruszenie decyzji ustalających wysokość podatku od nieruchomości.
Sąd nie podzielił tym samym poglądu wyrażonego w wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku z dnia 16 kwietnia 2003 r. sygn. akt SA/Bk 1681/02 przytoczonego przez pełnomocnika Skarżącego w skardze.
Mając powyższe na uwadze Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego i na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oddalił skargę.