Uzasadnienie
S. [...] w D. wraz ze skargą na decyzję Zarządu Województwa P. z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie zwrotu udzielonej dotacji złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku SPZOZ wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji, nakazującej zwrot części udzielonej dotacji na zakup sprzętu medycznego (łącznie z odsetkami blisko 400.000 zł) skutkowałoby niemożnością wywiązania się przez szpital z obowiązku wypłaty wynagrodzeń zatrudnionym pracownikom. Wskazał, że kwota ta stanowi równowartość miesięcznych poborów wszystkich zatrudnionych w szpitalu osób, co znajduje potwierdzenie w załączonym planie finansowym SPZOZ na 2016 r. Zaznaczył, że w prawdzie zadłużenie SPZOZ nie jest wysokie i wynosi na dzień 30 listopada 2016 r. niewiele ponad 530.000 zł, jednakże spłata kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji wymagałaby podjęcie pilnych działań zmierzających do zaciągnięcia pożyczki lub kredytu, co wiązałoby się z koniecznością bardzo szybkiego uzyskania zgody organu, który utworzył Zakład, przygotowania niezbędnych dokumentów i działań audytowych. SPZOZ zaznaczył, że nie posiada żadnych wolnych środków ani majątku, które mógłby przeznaczyć na spłatę zadłużenia wynikającego z zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 718 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Nałożony na Skarżący Zakład obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna.
W przedmiotowej sprawie wartość przedmiotu sporu, w zakresie zwrotu udzielonej dotacji wynosi blisko 250.000 zł, co w powiększeniu o odsetki za zwłokę liczone jak dla zaległości podatkowych daje kwotę ok. 400.000 zł. Jak wynika z przedłożonych przez SPZOZ planów finansowych, szpital nie dysponuje taką kwotą, a zatem jednorazowa spłata wiązałaby się z koniecznością bądź zaciągania dodatkowych pożyczek lub kredytów, bądź też ograniczeniem świadczonych usług medycznych. W ocenie Sądu, obowiązek natychmiastowego zwrotu wskazanej kwoty mógłby spowodować zmniejszenie środków m.in. na realizację zadań publicznych na rzecz mieszkańców korzystających z pomocy SPZOZ w D. W ostatecznym rozrachunku to mieszkańcy powiatu zostaliby dotknięci w znacznej mierze koniecznością zmniejszenia środków na realizację zadań publicznych, bądź odstąpieniem od realizacji tych zadań przez skarżący SPZOZ. Wobec wielości realizowanych zadań uprawnione jest przyjęcie, że w przypadku jednorazowego, natychmiastowego zwrotu dofinansowania w łącznej wysokości ok. 400.000 zł, realne jest niebezpieczeństwo zarówno wyrządzenia znacznej szkody, jak i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W związku z powyższym uzasadnione jest udzielenie Skarżącemu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 przywołanej ustawy procesowej.