Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 listopada 2015 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 26 listopada 2015 r. K. K. wniósł - za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w B. - skargę na indywidualna interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Pismem z dnia 23 października 2015 r. organ interpretacyjny odpowiedział na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Pismo to zostało skutecznie doręczone w dniu 26 października 2015 r.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia, przewidzianego w art. 53§ 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami) – dalej p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, jako wniesiona po terminie.
Stosownie do treści art. 53§ 2 p.p.s.a., skargę na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zgodnie natomiast z art. 83§ 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Skutkiem uchybienia terminu do wniesienia skargi jest – w myśl art. 58§ 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi na posiedzeniu niejawnym.
Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd zauważa, że odpowiedź Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wraz z prawidłowym pouczeniem o możliwości, sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku doręczono skarżącemu w dniu 26 października 2015 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, zgodnie z art. 83§ 1 p.p.s.a. w zw. z art. 111 kc upłynął 25 listopada 2015 r.
Z akt sprawy wynika, iż skarga nadana została w dniu 26 listopada 2015 r. (vide datownik koperta z k. 10), a więc z uchybieniem terminu. Powyższe ustalenia pozwalają na stwierdzenie, że skarga jest spóźniona.
Z tych wszystkich względów skargę należało odrzucić na podstawie art. 58§ 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 58§ 3 p.p.s.a, o czym postanowiono w sentencji.-