Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 maja 2010 r. wydanym w sprawie niniejszej, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał E. P. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W dniu 25 maja 2010 r. skarżąca E. P. wniosła o sprostowanie uzasadnienia postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 maja 2010 r. sygn. akt I SA/Bk 147/10 poprzez usunięcie zapisu zawartego na 1 stronie uzasadnienia w końcowym zdaniu akapitu 2 "samochód, który znajduje się na parkingu Urzędu Celnego i którego dotyczy niniejsza sprawa". Wnioskodawczyni wyjaśniła, iż samochód znajduje się na parkingu osiedlowym, przed blokiem jej miejsca zamieszania. Wskazała ponadto, iż niedokładne wyrażenie się przez nią zostało niewłaściwie zinterpretowane przez Sąd, dlatego też wnosi o sprostowanie, gdyż nie chce mieć w przyszłości z tego powodu konsekwencji (k. 40).
Zgodnie z przepisem art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) można z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji orzeczenia, jak i uzasadnienia (vide T. Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 487). Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku czy postanowienia.
Na wstępie należy zauważyć, iż E. P. wniosła o sprostowanie uzasadnienia postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 maja 2010 r. sygn. akt I SA/Bk 147/10 w zakresie ustaleń faktycznych podjętych przez referendarza sądowego w trakcie rozpatrywania wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie i doktrynie nie podlegają sprostowaniu mylne ustalenia faktyczne podjęte przez sąd albowiem żądanie sprostowania takich uchybień – nawet jeśli zostały one spowodowane przeoczeniem lub niewłaściwą interpretacją - wiąże się bowiem z koniecznością ponownej oceny merytorycznej dowodów. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem, przedmiotem sprostowania mogą być jedynie niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a sprostowanie ustaleń faktycznych nie mieści się w tych kategoriach (vide. T. Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis. Warszawa 2005, s. 487; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 361; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2005 r., sygn. akt FSK 767/04 niepublikowane).
W tym miejscu należy również dodać, iż ustalenia podejmowane w toku prowadzonego postępowania wpadkowego w zakresie rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy czynione są wyłącznie na potrzeby tego postępowania, w szczególności w celu ustalenia sytuacji materialnej wnioskodawcy i nie wywołują żadnych innych skutków prawnych. Jedyną ewentualną drogą zmiany mylnego ustalenia faktycznego zawartego w uzasadnieniu postanowienia jest zaskarżenie orzeczenia, w tym przypadku złożenie sprzeciwu z zachowaniem reguł proceduralnych.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 258 § 1, § 2 pkt 7 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.