Uzasadnienie
Decyzją Naczelnika D. Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] określił K. W. (dalej powoływany także jako: "Skarżący") zobowiązanie w podatku od towarów i usług za listopad 2009 r. W toku postępowania podatkowego Skarżący nie zgłosił, że działa przez pełnomocnika, w związku z powyższym całość korespondencji adresowana była bezpośrednio do Skarżącego.
Od powyższej decyzji, Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika - doradcę podatkowego W. A., wywiódł odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w B. Do odwołania nie był załączony dokument pełnomocnictwa, w związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej w B. pismem z dnia 7 grudnia 2011 r., na podstawie art. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej powoływana jako: "o.p.") wezwał W. A. do przedstawienia w terminie 7 dni pełnomocnictwa do występowania w imieniu Skarżącego. Wezwany do usunięcia braków formalnych nie odpowiedział na nie w wyznaczonym siedmiodniowym terminie.
Następnie pismem z dnia 21 grudnia 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. na podstawie art. 169 § 1 o.p. wezwał Skarżącego do usunięcia braku formalnego odwołania poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia. W zakreślonym terminie Skarżący nie odpowiedział na wezwanie.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. pozostawił bez rozpatrzenia odwołanie z 14.11.2011 r., podpisane przez W. A. - doradcę podatkowego, wniesione od decyzji Naczelnika D. Urzędu Skarbowego w B. z [...] października 2011 r. w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za listopad 2009 r. Powyższe postanowienie zostało zaadresowane i doręczone W. A. Na przedmiotowe postanowienie wniesione zostało zażalenie z dnia 19.01.2012 r., w którym wniesiono o jego uchylenie w całości i umorzenie postępowania w sprawie.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r., Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Wskazał, że zgodnie z art. 168 § 1 i 3 o.p., podanie (także odwołanie) wniesione pisemnie lub ustnie do protokołu winno być podpisane przez wnoszącego, a protokół także przez pracownika, który go sporządził. Wobec faktu, iż W. A. nie uczynił zadość wezwaniu z dnia 7 grudnia 2012 r. (nie nadesłał pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącego), organ zasadnie zastosował art. 169 § 4 o.p. i pozostawił odwołanie bez rozpatrzenia. Organ zaznaczył, że złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu kontrolnym nie jest tożsame z jego złożeniem w postępowaniu odwoławczym. Powyższe postanowienie zostało wystawione i doręczone W. A. Na powyższe postanowienie K. W. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, w której zarzucił, że wydane postanowienie narusza jego interes prawny poprzez bezpodstawne, bez jakichkolwiek powodów założenie organów podatkowych, że na każdym etapie postępowania podatkowego winne być składane pełnomocnictwo ogólne do reprezentowania Skarżącego, mimo złożenia takiego pełnomocnictwa procesowego ogólnego w dniu 12 stycznia 2010 r. po wszczęciu postępowania przez organ pierwszej instancji i mimo ponownego złożenia tegoż pełnomocnictwa procesowego ogólnego organowi pierwszej instancji w dniu 17 czerwca 2010 r. a nadto nie przywrócenia terminu do złożenia przedmiotowego pełnomocnictwa procesowego po raz trzeci organowi podatkowemu - Dyrektorowi Izby Skarbowej w B. Zdaniem Skarżącego, postępowanie Dyrektora Izby Skarbowej w B. wprowadzało jego w błąd, co do umocowania jego pełnomocnika poprzez brak umocowania pełnomocnika na etapie postępowania podatkowego przed organem pierwszej instancji, braku takiego umocowania na etapie postępowania odwoławczego a jednocześnie doręczanie aktów administracyjnych temuż rzekomo nie umocowanemu pełnomocnikowi.
Ponadto Skarżący zarzucił naruszenie postanowień art. 136 o.p. w zw. z art. 137 § 3 i § 4 o.p., art. 98 i art. 103 § 1 i § 2 k.c. oraz art. 88 k.p.c. i art. 91 k.p.c. Wskazując na powyższe, Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia oraz jej poprzedzającego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2012 r.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w B., wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie, wskazując, że stroną postępowania nie jest Skarżący, lecz W. A. - doradca podatkowy, dlatego też Skarżący nie posiada legitymacji do zaskarżenia postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2012 r. utrzymującego w mocy postanowienia w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje
Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Skargę w niniejszej sprawie wywiódł K. W. Tymczasem postępowanie przed organami podatkowymi, w zakresie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania od decyzji organu I instancji toczyło się z udziałem Pana W. A. - doradcy podatkowego, na którego były wystawione i doręczone zaskarżone postanowienia. Tym samym, w ocenie Sądu, Skarżący - K. W. nie miał interesu prawnego w złożeniu skargi na zaskarżone postanowienie, albowiem nie dotyczyło ono jego praw i obowiązków.
Mając na względzie powyższe, z uwagi na art. 50 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.