Uzasadnienie
O. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S., działając przez pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] wydaną w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od lipca do grudnia 2012 r. W skardze zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik Spółki wskazał, że zaskarżona Spółka jest nie tylko podatnikiem, którego należności podatkowe stanowią istotny wpływ do budżetu Państwa, ale również jest pracodawcą zatrudniających kilkadziesiąt osób. Wykonanie zatem zaskarżonej decyzji, tj. zapłata należności w kwocie 20.430.443 zł, przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd, stanowić będzie podstawę do prowadzenia postępowania egzekucyjnego wobec skarżącej Spółki, która w konsekwencji przestanie mieć możliwość funkcjonowania.
W dalszej kolejności autor skargi przedstawił wykaz kwot odprowadzanych przez Spółkę na rachunki organów podatkowych w miesiącach od stycznia do października 2014r. argumentując, iż powyższe kwoty wskazują, że Spółka jest jedynym z większych podatników w regionie i prowadzenie postępowania egzekucyjnego wobec niej przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd doprowadzi z pewnością do upadłości Spółki.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z 13 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Ponadto przesłanka wyrządzenia znacznej szkody jest interpretowana w orzecznictwie jako szkoda (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 marca 2011 r., II GSK 330/11, z dnia 20 stycznia 2012 r., II FZ 819/11; oba dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że rozliczony Skarżącej spółce podatek od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od lipca do grudnia 2012 r. (wynikający z zaskarżonej decyzji) ma wprawdzie charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne. Jednakże skutków zapłaty takiej należności pieniężnej, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna (kwota 20.430.443 zł). W ocenie Sądu kwota do zapłaty wynikająca z zaskarżonej decyzji wskazuje na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca Spółka uprawdopodobniła, bowiem że wykonanie tej decyzji może stanowić podstawę do prowadzenia postępowania egzekucyjnego wobec Spółki, a w konsekwencji do zaprzestania prowadzenia przez nią działalności gospodarczej, a nawet do ogłoszenia jej upadłości.
W związku z powyższym uzasadnione jest udzielenie Skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.