Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] lutego 2014 r. nr [...], pełnomocnik "N." sp. z o.o. w B. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tego rozstrzygnięcia oraz poprzedzającej go decyzji organu I instancji. Wskazał, że decyzja ta utrzymuje w mocy rozstrzygnięcie określające przybliżone kwoty zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług oraz odsetek za zwłokę w sumie na kwotę 1.742.105,00 zł oraz orzeka o zabezpieczeniu ww. należności na majątku Spółki. Na podstawie tej decyzji prowadzone jest wobec Spółki postępowanie zabezpieczające, w którego toku zajęto m.in. rachunki bankowe, przysługujące Spółce wierzytelności. Od listopada 2013 r. Spółka pozbawiona jest bieżącego dostępu do środków pieniężnych i utraciła możliwość bieżącego regulowania płatności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. W przypadku każdej płatności Spółka musiała występować o zgodę organu, co powodowało wydłużenie czasu oczekiwania przez kontrahentów na płatności.
Na dokonanie niektórych płatności Spółka w ogóle nie otrzymała zezwolenia. Opóźnienia w płatnościach spowodowane zajęciem rachunków bankowych Spółki spowodowały, że wśród jej kontrahentów rozpowszechniła się informacja o problemach finansowych, co negatywnie wpłynęło na pozyskiwanie nowych zleceń. Utrzymywanie takiego stanu spowoduje utratę zaufania kontrahentów do Spółki. Sytuację może jeszcze bardziej pogorszyć to, że w związku z prowadzonym postępowaniem zabezpieczającym Spółka nie ma możliwości odzyskania od swoich kontrahentów należnych jej kwot. Obecnie Spółka nie ma z czego pokrywać bieżących zobowiązań (nie dysponuje np. środkami na wynagrodzenia za marzec 2014 r.), a to spowoduje, że w ciągu najbliższych miesięcy prawdopodobnie ziszczą się przesłanki do ogłoszenia jej upadłości. Upadłość spowoduje, że 4 osoby stracą zatrudnienie.
W ocenie pełnomocnika upadłość przedsiębiorcy zatrudniającego pracowników i nigdy nie mającego problemów z regulowaniem należności publicznoprawnych, nie jest również pożądana z punktu widzenia interesu publicznego. Powyższe świadczy o zaistnieniu przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy.
W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się już pogląd, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego.
Mając na uwadze argumenty pełnomocnika przedstawione we wniosku, Sąd uznał, że Spółka uprawdopodobniła w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji o zabezpieczeniu może doprowadzić do nieodwracalnych skutków. Należy się zgodzić, że wykonanie tej decyzji może wywołać negatywne konsekwencje w zakresie konkurencyjności przedsiębiorstwa oraz jej dobrego imienia. Przerwa w regulowaniu bieżących zobowiązań Spółki może zaś wskazywać na realne zagrożenie jej upadłością i związaną z tym - utratą miejsc pracy zatrudnionych w niej pracowników. Wykonanie zaskarżonej decyzji zagrażające zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, cytowane (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Komentarz do art. 61, LEX 2013).
W związku z powyższym za uzasadnione Sąd uznał udzielenie Spółce ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Dlatego też orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 przywołanej ustawy procesowej.