Uzasadnienie
W związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] października 2014 r. nr [...], pełnomocnik Spółki F. wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Wskazał, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skutkować będzie faktyczną, trudną do odwrócenia utratą przez skarżącą Spółkę prawa do organizowania gier, w co najmniej znacznej ilości czynnych punktów gier. Wykonanie decyzji oznaczać będzie de facto fizyczną likwidację punktów gier ujętych w cofniętym zezwoleniu, a zatem, obok działań logistycznych (tj. fizyczne wyłączenie działających tam automatów z eksploatacji, wywiezienie ich do innych punktów gier lub do magazynu), również obowiązek podjęcia przez stronę szeregu czynności administracyjnych – między innymi zgłoszenia wycofania automatów z punktów gier i przemieszczenia ich w inne miejsce. Zwrócono uwagę, że nawet uchylenie zaskarżonej decyzji przez Sąd, nie stworzy Spółce możliwości natychmiastowego powrotu do prowadzonej działalności w tych samych punktach gier, ze względu szereg wymogów logistycznych i administracyjnych, jakie musiałaby spełnić.
Ewentualne uchylenie decyzji sprawi, że sytuacja Spółki nie wróci do stanu z daty doręczenia decyzji cofającej zezwolenie, a co najwyżej umożliwi Spółce podjęcie starań o ich "reaktywację", przy czym wynik tych starań nie jest obecnie wiadomy. Pełnomocnik dodał przy tym, że przeprowadzenie procedury "reaktywacyjnej" punkty gier jest niemożliwe do wykonania w krótkim czasie. Wskazał również, że w realiach niniejszej sprawy decyzja uchylająca zezwolenie na prowadzenie działalności w całości pociągnie za sobą dolegliwość w postaci niemożliwości wykorzystania określonej liczby punktów gier, co w sposób oczywisty wpłynie na istotne zmniejszenie dochodów skarżącej Spółki. We wniosku zaznaczono, że gry na automatach o niskich wygranych są dominującym (79% przychodów) segmentem działalności gospodarczej Spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wykazanie wystąpienia przesłanek do zastosowania ochrony tymczasowej należy do wnioskującego o jej udzielenie. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego.
Mając na uwadze argumenty pełnomocnika przedstawione we wniosku, Sąd uznał, że Spółka uprawdopodobniła w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Wykonanie decyzji może wpłynąć na kondycję finansową Spółki, której profil działalności to w zdecydowanej większości gry na automatach o niskich wygranych. Może również spowodować likwidację punktów do gier na automatach o niskich wygranych prowadzonych w województwie p., a odwrócenie tego stanu w przypadku ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji może być utrudnione, a nawet niemożliwe, bowiem wiązałoby się – jak wskazano we wniosku – z koniecznością podjęcia szeregu działań zarówno logistycznych jak i administracyjnych, których efekt mógłby nie odtworzyć pierwotnego stanu. Wykonanie decyzji mogłoby dodatkowo spowodować narażenie Spółki na roszczenia cywilne, np. właścicieli lokali, z których zostaną wycofane automaty, za utratę czynszu z tytułu umów najmu zawartych na czas ważności cofniętego zezwolenia. Nie wiadomo też, czy po ewentualnym zerwaniu umów byliby oni nadal zainteresowani wynajmem lokali w wyniku pozytywnego rozstrzygnięcia sprawy przed sądem administracyjnym.
W związku z powyższym za uzasadnione Sąd uznał udzielenie stronie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Dlatego też orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 przywołanej ustawy procesowej.