Uzasadnienie
A. Dz. złożył w dniu 23 stycznia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie wszczętej ze skargi na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] listopada 2014 r.
Referendarz sądowy zarządzeniem z 6 lutego 2015 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wykazanie przesłanek warunkujących jego przyznanie, a mianowicie w zakresie uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków (k. 32).
Pismem z 16 lutego 2015 r. pełnomocnik skarżącego cofnął wniosek o przyznanie prawa pomocy i poinformował, że uiścił wpis od skargi (k. 34-35).
Na wstępie należy wskazać, iż przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.) nie przewidują umorzenia postępowania z wniosku o prawo pomocy. Wobec tego należało go rozpoznać na ogólnych zasadach.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym (czyli zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a., obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych), następuje wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jednocześnie w sytuacji, gdy oświadczenie zawarte we wniosku jest niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego wnioskodawcy lub budzi wątpliwości, sąd (referendarz) na podstawie art. 255 p.p.s.a. ma prawo wezwać wnioskodawcę do złożenia dodatkowego oświadczenia na temat jego sytuacji majątkowej.
W niniejszej sprawie wezwanie do złożenia dodatkowych wyjaśnień skutkowało cofnięciem wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Mając zatem na uwadze treść pisma pełnomocnika skarżącego z dnia 16 lutego 2015 r. należało przyjąć, że A. Dz. poprzez cofnięcie wniosku odstąpił od wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie wyznaczonym w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co uzasadniało odmowę przyznania prawa pomocy.
W tych okolicznościach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji