Uzasadnienie
W związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...], pełnomocnik K. W. wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Powołał się na grożące Skarżącemu niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał, że Skarżący nie ma możliwości natychmiastowego uiszczenia całości zobowiązań nałożonych zaskarżoną decyzją. W celu ewentualnej spłaty tych zobowiązań rozważa zaciągnięcie kredytu lub pożyczki. Jednakże skorzystanie z tego typu instrumentów będzie się wiązało z koniecznością poniesienia dodatkowych kosztów (kosztów udzielenia kredytu/pożyczki, odsetek). Będzie to dodatkowym obciążaniem Skarżącego, co może wpłynąć na ewentualne utrudnienie wykonania decyzji i brak zaspokojenia Skarbu Państwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego.
Nałożony na Skarżącego obowiązek ma co prawda charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne, niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej nie można – zdaniem Sądu – rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza gdy jest znaczna.
Z zaskarżonej decyzji wynika obowiązek zapłaty kwot: 98.976,55 zł tytułem odpowiedzialności za zaległości spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych, 55.584,00 zł za odsetki za zwłokę od tych zaległości, 5.414,71 zł za koszty postępowania egzekucyjnego. Natychmiastowa egzekucja takiej kwoty wiązałaby się ze znacznym obciążeniem finansowym i mogłaby spowodować dla Skarżącego trudne do odwrócenia skutki. Ponadto, jak zauważył pełnomocnik, strona nie dysponuje taką kwotą, zatem w celu jej pozyskania i wykonania decyzji konieczne byłoby zaciągnięcie kredytu lub pożyczki, co dodatkowo zwiększyłoby wydatki Skarżącego (koszty kredytu, odsetki) wpływając realnie na jego sytuację majątkową.
Zdaniem Sądu Skarżący uprawdopodobnił, że kwota do zapłaty wynikająca z zaskarżonej decyzji uzasadnia udzielenie mu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania jej wykonania do czasu wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 przywołanej ustawy procesowej.