Uzasadnienie
G. wywiódł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w związku z naruszeniem warunków zwolnienia z akcyzy wewnątrzwspólnotowego nabycia paliwa silnikowego przeznaczonego do użycia podczas transportu. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 24 stycznia 2020 r. (UPD k. 49 akt adm.), zaś skarga wywiedziona do sądu (nadana w urzędzie pocztowym za pośrednictwem organu odwoławczego) w dniu 25 lutego 2020 r.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie, podkreślając jednocześnie, że skarga została wniesiona po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja została uznana za skutecznie doręczoną w dniu 24 stycznia 2020 r. (UPD k. 49 akt adm.). Stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi dobiegł końca z upływem 24 lutego 2020 r. Skarga została nadana w urzędzie pocztowym 25 lutego 2020 r. (k. 9-10 akt sąd.), a zatem z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.
W konsekwencji skarga jako spóźniona podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.