Uzasadnienie
J. S., działając za pośrednictwem pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania wznowieniowego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu osiągnięcia przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2003 r.
Następnie pismem z 11 czerwca 2014 r. pełnomocnik Skarżącej cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, iż pismem z 11 czerwca 2014 r. strona skarżąca cofnęła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania wznowieniowego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu osiągnięcia przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2003 r.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi było dopuszczalne – w sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 60 p.p.s.a.
W tej sytuacji Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., umorzył postępowanie w sprawie, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia.
Cofnięcie skargi skutkowało tym, że należało z urzędu zwrócić cały uiszczony przez skarżącego wpis sądowy (art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.