Uzasadnienie
A. N. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z [...] lutego 2021 r. Nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego.
W odpowiedzi na skargę organ – Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. – wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że zaskarżone postanowienie zostało uchylone w części w trybie autokontroli przewidzianej w art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.")
W piśmie z dnia 14 maja 2021 r. pełnomocnik skarżącej wniosła o umorzenie postępowania oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w związku z autokontrolą dokonaną przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Postępowanie sądowe należy umorzyć.
Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Z tzw. uprawnienia autokontrolnego skorzystał w tej sprawie organ i postanowieniem z [...] kwietnia 2021 r. nr [...] uchylił zaskarżone do sądu postanowienie w części dotyczącej zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego obejmującego należności wykazane w częściach E.2, E.3 i E.4 tytułu wykonawczego z [...] listopada 2020 r. nr [...]. Postanowienie "autokontrolne" zostało wydane w terminie wynikającym z art. 54 § 3 p.p.s.a. i zawiera rozstrzygnięcie stwierdzające, że w sprawie nie miało miejsca działanie bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Powyższe skutkuje bezprzedmiotowością postępowania, bowiem ustał byt prawny przedmiotu zaskarżenia, natomiast stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak pkt 1 w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania, na które składają się kwota wpisu sądowego od skargi, kwota wynagrodzenia pełnomocnika oraz opłata kancelaryjna od złożonego pełnomocnictwa, sąd orzekł w myśl art. 200 w zw. z art. 205 § 2 w zw. z art. 201 § 1 p.p.s.a. oraz na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265).