Uzasadnienie
A. W. wniósł do tut. sądu administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 6 kwietnia 2023 r., nr 2001-IOA.605.2.2020 w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania ostatecznej decyzji w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od wewnątrzwspólnotowego nabycia oleju napędowego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 czerwca 2023 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie do akt postępowania sądowoadministracyjnego pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi aktualnego na datę sporządzenia skargi wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej oraz podanie numeru PESEL skarżącego (k. 1).
Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 20 czerwca 2023 r. (k. 14). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem z dniem 27 czerwca 2023 r. W zakreślonym przez sąd terminie strona skarżąca nie uzupełniła ww. braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Dlatego też sąd zobligowany jest do skontrolowania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej jako: p.p.s.a.). Stwierdzenie bowiem braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Jak wynika zaś z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W myśl z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie charakterystyczne dla skargi. Jednym z wymogów formalnych jakie ustawa stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1b p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie do akt postępowania sądowoadministracyjnego pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi aktualnego na datę sporządzenia skargi wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej oraz podanie numeru PESEL skarżącego, uiściła jedynie wpis od skargi. Nie uzupełniła natomiast opisanych braków formalnych skargi. Wyznaczony na ich uzupełnienie termin upłynął bowiem bezskutecznie w dniu 27 czerwca 2023 r.
W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).