Uzasadnienie
W dniu [...] stycznia 2018 r. Rada Miejska w J. podjęła uchwałę
Nr [...] w sprawie uchwalenia budżetu Gminy J. na 2018 r. (Dz. Urz. Woj. Podl. z dnia 15 lutego 2018 r., poz. 877).
W dniu [...] marca 2018 r. Burmistrz J. (zwany dalej: "Burmistrzem", "Skarżącym"), powołując się na art. 101 § 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875 ze zm, zwanej dalej "u.s.g.") wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej w J. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., zarzucając jej naruszenie art. 18 ust. 2 pkt 4, pkt 9 lit. "c" oraz lit. "d" u.s.g., art. 220, art. 222, art. 234, art. 235, art. 237, art. 242, art. 258, art. 264 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz § 40 pkt 1 i § 49 ust. 3 Statutu Gminy J. W uzasadnieniu skargi Burmistrz rozwinął podniesione w niej zarzuty. Wskazał, że Rada Miejska w J. nie zachowała trybu prac nad projektem uchwały budżetowej, określonego uchwałą Rady Miejskiej w J. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. Zaznaczył, że nie przedłożono mu ostatecznej opinii komisji właściwej ds. budżetu o projekcie uchwały budżetowej na 2018 r. Burmistrz nadmienił, że w porządku obrad sesji Rady Miejskiej w J. w dniu [...] stycznia 2018 r. nie uwzględniono punktów określonych w § 6 ust. 2 uchwały w sprawie trybu prac nad projektem uchwały budżetowej Gminy J. Ponadto zaznaczył, że projekt przedmiotowej uchwały nie został doręczony siedmiu radnym Rady Miejskiej w J. przed głosowaniem ani w jego trakcie, nie został też przedłożony pod obrady Komisji Budżetu, Finansów, Rolnictwa, Ochrony Środowiska, Gospodarki Przestrzennej i Bezpieczeństwa Publicznego.
Podniósł, że projekt budżetu w zupełnie innej treści został pozytywnie zaopiniowany przez Komisję Budżetu, Finansów, Rolnictwa, Ochrony Środowiska, Gospodarki Przestrzennej i Bezpieczeństwa Publicznego, a radni E. W., S. T., A. G., M. K., I. C., K. B., W. R. z Przewodniczącym B. I. uniemożliwili głosowanie w sprawie projektu przyjętego na Komisji Budżetu, Finansów, Rolnictwa, Ochrony Środowiska, Gospodarki Przestrzennej i Bezpieczeństwa Publicznego, głosując projekt który w ogóle nie był przedstawiony radnym.
Burmistrz wskazał, że przedmiotowa uchwała narusza jego interes prawny jako osoby odpowiedzialnej za wykonanie budżetu.
Mając powyższe zarzuty na względzie Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały oraz o zasądzenie na rzecz Gminy J. kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości oraz o przeprowadzenie rozprawy pod nieobecność przedstawiciela Rady Miejskiej w J. Podniósł, że Burmistrz, jako organ gminy nie posiada własnego interesu prawnego, a zatem nie przysługuje mu prawo zaskarżania uchwały rady gminy zarówno na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g., jak i art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."). Organ nadmienił również, że droga sądowa nie jest przewidziana dla rozstrzygania wewnętrznych sporów miedzy organem wykonawczym a organem uchwałodawczym gminy, które w razie rozbieżności stanowisk mogą wystąpić do organu nadzoru o dokonanie kontroli kwestionowanego aktu pod względem jego zgodności z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeśli brała udział w postępowaniu administracyjnym (art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.). Z powyższego wynika, że prawo zaskarżenia do sądu administracyjnego działalności lub bezczynności organów administracji publicznej oparte jest zasadniczo na kryterium interesu prawnego. Inaczej została skonstruowana skarga na uchwałę lub zarządzenie organu gminy. Zgodnie z art. 101 ust. 1u.s.g., zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Zgodnie z ust. 2a tego przepisu skargę na uchwałę lub zarządzenie, o których mowa w ust. 1, można wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemną zgodę Treść przywołanych unormowań pozwala twierdzić, że w zbiorze podmiotów legitymowanych do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w trybie art. 50 § 1p.p.s.a. oraz art. 101 ust. 1 u.s.g. nie mieści się burmistrz. Trzeba bowiem podkreślić, że wójt, burmistrz lub prezydent miasta nie jest samodzielnym, odrębnym od gminy podmiotem. Ustawodawca lokuje go w strukturze organizacyjnej gminy, przypisując mu rolę organu wykonawczego podstawowej jednostki samorządu terytorialnego (art. 26 u.s.g.), który wykonuje uchwały rady gminy i zadania określone przepisami (art. 30 ust. 1 u.s.g.), w tym także budżet (art. 30 ust. 2 pkt 4 u.s.g.). Funkcjonowanie wójta, burmistrza lub prezydenta miasta w charakterze organu wykonawczego gminy oznacza, że realizując zadania jednostki samorządu terytorialnego nie ma on własnego (jako organ), innego aniżeli gmina "interesu prawnego".
Również kierowanie przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentowanie jej na zewnątrz nie czyni z tego organu odrębnego od gminy podmiotu, skoro w tych działaniach artykułuje on wolę oraz "interes prawny" tej właśnie jednostki samorządu terytorialnego.
W kontekście poczynionych uwag uprawniony jest wniosek, że wójt, burmistrz lub prezydent miasta, działający jako organ gminy, nie jest uprawniony do wniesienia w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. skargi do sądu administracyjnego na uchwałę rady gminy (miasta) w sprawie budżetu tej jednostki samorządu terytorialnego, gdyż występując w charakterze organu, nie należy do kręgu podmiotów, o których mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a. oraz art. 101 ust. 1 u.s.g.
Skoro w rozpoznawanej sprawie Burmistrz J. wskazał w skardze niedwuznacznie, że występuje w takim właśnie charakterze, a więc działa jako organ gminy (na stronie 1 skargi określono, że Skarżącym jest "Burmistrz J.", a podpis M. C. zaopatrzony został pieczęcią "Burmistrz",w uzasadnieniu zaś skargi stwierdził, że kwestionowana uchwała narusza "jego interes prawny, jako organu wykonawczego", to stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu skargi (pkt 1 sentencji).
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł o zwrocie Skarżącemu kwoty uiszczonej tytułem wpisu od skargi (pkt 2 sentencji).